Уладзімер Мяньшоў

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Уладзімер Мяньшоў
Владимир Меньшов 2018 (cropped).jpg
Дата нараджэньня 17 верасьня 1939(1939-09-17)[1]
Месца нараджэньня
Дата сьмерці 5 ліпеня 2021(2021-07-05)[3] (81 год)
Месца сьмерці
Прычына сьмерці Ковід-19[5]
Месца пахаваньня
Месца вучобы
Занятак кінарэжысэр, сцэнарыст, актор кіно, кінапрадусар, выкладчык, актор, тэлевядоўца
Месца працы
Дзеці Юлія Мяньшова[d]
Узнагароды
IMDb ID nm0579828
Сайт владимирменьшов.рф(рас.)

Уладзі́мер Валянці́навіч Мяньшо́ў (па-расейску: Влади́мир Валенти́нович Меньшо́в; 17 верасьня 1939, Баку — 5 ліпеня 2021) — савецкі і расейскі актор тэатру, кіно і тэлебачаньня, кінарэжысэр, сцэнарыст, прадусар, тэлевядучы. Заслужаны дзеяч мастацтваў РСФСР (1984), народны артыст РСФСР (1989), ляўрэат Дзяржаўнай прэміі СССР (1981) і прэміі «Оскар» у намінацыі «Найлепшы фільм замежнай мовай» за фільм «Масква сьлязам ня верыць».

Жыцьцяпіс[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У 1961 годзе стаў студэнтам акторскага факультэту Школы-студыі ММАТ. У 1965 годзе скончыў Школу-студыю ім. Неміровіча-Данчанкі пры ММАТ, у 1970 годзе — асьпірантуру пры катэдры рэжысуры ва УДІК (майстэрня Міхаіла Рома). Для творчасьці ўласьціва імкненьне да раскрыцьця асобы ў востраканфліктных сытуацыях, у якіх адначасова надае сюжэту і героям лірычную і гумарыстычную афарбоўку. Паставіў фільмы «Розыгрыш» (1977), «Масква сьлязам не верыць» (1980, прэмія «Оскар» 1981), «Каханьне і галубы» (1984), «Шырлі-мырлі» (1995), «Царэвіч Аляксей» (1997).

Зьняўся ў фільмах «Чалавек на сваім месцы» (1973), «Апошняя сустрэча» (1974), «Асабістае меркаваньне» (1977), «Пасьля разводу», «Прыезд» (абодва 1982), «У пошуках зорак», «Магістраль» (абодва 1983), «Дарагі Эдысан», «Перахоп» (абодва 1986), «Дзе знаходзіцца „нофелэт“?» (1987), «Горад Зьро» (1988), «Ойча наш» (1989) і інш.

Памер 5 ліпеня 2021 году пасьля заражэньня каранавіруснай інфэкцыяй[6].

Палітычныя погляды[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Быў прыхільнікам Уладзімера Пуціна.

Падтрымаў анэксію Крыму Расеяй[7] і выказваўся за далучэньне да РФ Данбасу[8], пералічыў сэпаратыстам Данбасу 1 мільён рублёў[9][10]. У 2016 годзу Служба бясьпекі Ўкраіны забараніла мяншову ўезд у краіну на 5 год[11].

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Владимир Меньшов // Discogs (анг.) — 2000.
  2. ^ Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Бэрлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка, Аўстрыйская нацыянальная бібліятэка Record #128677015 // Gemeinsame Normdatei — 2012—2016.
  3. ^ Умер кинорежиссер Владимир МеньшовInterfax, 2021.
  4. ^ Кинопоиск (рас.) — 2003.
  5. ^ Умер Владимир Меньшов
  6. ^ От коронавируса умер известный российский режиссер Меньшов, Intex-press, 5-07-2021
  7. ^ Владимир Меньшов: «Россия наконец-то перешла от слов к действиям». Аргументы и фактыПраверана 2017-08-30 г.
  8. ^ Владимир Меньшов: «Запад нашёл ещё один повод демонизировать Россию». Аргументы и фактыПраверана 2017-08-30 г.
  9. ^ Режиссер Владимир Меньшов передал ополченцам Донбасса миллион рублей и ноутбук. Lenta.ru (2017-04-05). Праверана 2017-08-30 г.
  10. ^ Режиссер Меньшов пожалел об огласке передачи денег для Донбасса. Lenta.ru (2017-04-07). Праверана 2017-08-30 г.
  11. ^ СБУ запретила режиссеру Меньшову въезд на Украину. NEWSru.com (2017-09-04). Праверана 2017-09-05 г.

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]