Прэзыдэнцкія выбары ў Францыі 2017 году
← 2012 2022 → | ||||
| Прэзыдэнцкія выбары ў францыі | ||||
| 7 траўня 2017 г. (2-і тур) | ||||
| Кандыдат | Эманюэль Макрон | Марын Лё Пэн | ||
|---|---|---|---|---|
| Партыя | «Наперад» | «Нацыянальны фронт» | ||
| Галасоў выбаршчыкаў | 20 703 694 | 10 637 120 | ||
| Адсотак | 66,06% | 33,94% | ||
Прэзыдэнцкія выбары ў Францыі 2017 году былі праведзеныя ў два туры: першы 23 красавіка[1], другі — 7 траўня. Яны сталі адзінаццатымі выбарамі прэзыдэнта Пятай францускай рэспублікі. На быў абраны на пяцігадовы тэрмін наступны кіраўнік дзяржавы — прэзыдэнт Францыі. Перамогу ў другім туры атрымаў Эманюэль Макрон. Першасныя партыйныя выбары па вылучэньні кандыдатаў ад асноўных партыяў адбыліся ў Францыі са студзеня па кастрычнік 2016 году. 20 лістапада 2016 году Нікаля Сарказі зьняў сваю кандыдатуру. 1 сьнежня 2016 году Франсуа Алянд абвясьціў аб тым, што не ідзе на другі тэрмін, і зьняў сваю кандыдатуру з выбараў[2]. Выбары ня будуць праходзіць праз электроннае лічэньне галасоў, а ўсё будуць лічыць уручную[3]. Галоўная прычына — гэта страх перад Расеяй, якая можа паўплываць на вынік выбараў у Францыі[4].
Спаборы
[рэдагаваць | рэдагаваць код]


Бэнуа Амон ад Сацыялістычнай партыі, да якой належаў дзейны прэзыдэнт Франсуа Алянд ад пачатку не разглядаўся ў якасьці найбольш папулярнага вылучэнца[5]. Галоўная барацьба разгарнулася паміж Марын Лё Пэн і Эманюэлем Макронам[6]. У перадвыбарчай праграме Марын Лё Пэн паабяцала паспрыяць вяртаньню франка ў якасьці нацыянальнай валюты замест эўра[7]. Яшчэ яна падтрымала Расею ў яе захопніцкіх паводзінах да Ўкраіны й далучэньні Крыму[8]. Франсуа Фіён выбыў на справе з спабораў з-за скандалу. Выявілася, што ён уладкаваў на працу сваю жонку сваім памочнікам, але, насамрэч, яна ніколі не выконвала сваіх абавязкаў[1]. Іншым выбылым вылучэнцам зь ліку найбольш папулярных стаў Жан-Люк Мэляншон[9].
Першы тур
[рэдагаваць | рэдагаваць код]
23 красавіка 2017 году ў 1- галасаваньні кандыдаты на пасаду прэзыдэнта Францыі Эманюэль Макрон і Марын Лё Пэн выйшлі ў 2-і тур галасаваньня. Эманюэль Макрон набраў 24% галасоў, а Марын Лё Пэн — 22%[10].
| Асоба | Грамада | Вынік (чал.) | Вынік (адсотак) |
|---|---|---|---|
| Эманюэль Макрон | Наперад! | 8 657 326 | 24,01 % |
| Марын Лё Пэн | Нацыяналісты | 7 679 493 | 21,30 % |
| Франсуа Фіён | Рэспубліканцы | 7 213 797 | 20,01 % |
| Жан-Люк Мэляншон | Непакорная Францыя | 7 060 885 | 19,58 % |
| Бэнуа Амон | Сацыялістычная грамада Францыі | 2 291 565 | 6,36 % |
| Нікаля Дзюпон-Эньян | Уставай, Францыя | 1 695 186 | 4,70 % |
| Жан Лясаль | Будзем супраціўляцца | 435 365 | 1,21 % |
| Філіп Путу | Новая антыкапіталістычная грамада | 394 582 | 1,09 % |
| Франсуа Асэліно | Народны рэспубліканскі саюз | 332 558 | 0,92 % |
| Наталі Арто | Рабочая барацьба | 232 428 | 0,64 % |
| Жак Шэмінад | Салідарнасьць і разьвіцьцё | 65 598 | 0,18 % |
| Усяго выбаршчыкаў | 47 581 118 | 100,0 % | |
| Не галасавала | 10 577 572 | 22,23 % | |
| Галасавала | 37 003 546 | 77,77 % | |
| Пустыя | 659 302 | 1,78 % | |
| Несапраўдныя | 285 431 | 0,77 % | |
| Агулам лічба галасоў | 36 058 813 | 97,45 % | |
| Крыніцы: Канстытуцыйная рада Францыі, МУС Францыі | |||
23 красавіка 2017 году на плошчы Бастыліі ў Парыжы паліцыя разагнала ўдзельнікаў беспарадкаў, якія ламалі агароджы з нагоды незадаволенасьці вынікамі выбараў[11].
Другі тур
[рэдагаваць | рэдагаваць код]
7 траўня 2017 году ў выніку 2-га галасаваньня перамог Эманюэль Макрон, які набраў 66,06% галасоў (20 703 694 чал.). Марын Лё Пэн атрымала 33,94% (10 637 120 чал.)[12].
Крыніцы
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- 1 2 Ігар Віняўскі. Дэбаты і рэйтынгі: Хто застаўся ў францускай выбарчай гонцы // Тэлеканал «Белсат», 20 сакавіка 2017 г. Архіўная копія ад 20 сакавіка 2017 г. Праверана 16 траўня 2017 г.
- ↑ Мікола Бугай. Голас Франсуа Алянда дрыжэў, калі ён зачытаў адмову ўдзельнічаць у перавыбарах прэзыдэнта Францыі // Газэта «Наша ніва», 2 сьнежня 2016 г. Праверана 16 траўня 2017 г.
- ↑ Не дазволіць хакерам узьдзейнічаць на выбары // «Настаўніцкая газэта», 11 сакавіка 2017 г. Праверана 16 траўня 2017 г.
- ↑ Усевалад Шлыкаў. Перад выбарамі прэзыдэнта ў Францыі расейскі тэлеканал «Расея сёньня» загаворыць па-француску // Тэлеканал «Белсат», 8 сьнежня 2016 г. Архіўная копія ад 8 сьнежня 2016 г. Праверана 16 траўня 2017 г.
- ↑ Ігар Кулей. Францускія сацыялісты рыхтуюцца да выбараў, але шанцаў на прэзыдэнцтва ў іх мала // Тэлеканал «Белсат», 26 студзеня 2017 г. Архіўная копія ад 26 студзеня 2017 г. Праверана 16 траўня 2017 г.
- ↑ Радыё «Польшча». Макрон упэўнена апярэджвае Лё Пэн на выбарах прэзыдэнта Францыі // «Хартыя’97», 20 сакавіка 2017 г. Праверана 16 траўня 2017 г.
- ↑ Марын Лё Пэн апублікавала перадвыбарчую праграму // Тэлеканал «Белсат», 5 лютага 2017 г. Праверана 16 траўня 2017 г.
- ↑ Кандыдатка ў прэзыдэнты Францыі: далучэньне Крыму да Расеі было законным // Тэлеканал «Белсат», 3 студзеня 2017 г. Праверана 16 траўня 2017 г.
- ↑ Выбары ў Францыі: гонка да канца і без альтэрнатывы // Тэлеканал «Белсат», 6 сакавіка 2017 г. Архіўная копія ад 6 сакавіка 2017 г. Праверана 16 траўня 2017 г.
- ↑ Яўген Колб. Жыве народ Францыі! Жыве Рэспубліка // Новы час : газэта. — 28 красавіка 2017. — № 16 (530). — С. 20. — ISSN 2218-2244.
- ↑ РІА «Навіны». У цэнтры Парыжа ўспыхнулі беспарадкі // Партал «Беларускі партызан», 23 красавіка 2017 г. Праверана 16 траўня 2017 г.
- ↑ Прэзыдэнт Францыі з сёньняшняга дня — Эманюэль Макрон // Тэлеканал «Белсат», 14 траўня 2017 г. Праверана 16 траўня 2017 г.