Гавінавічы

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Гавінавічы
трансьліт. Havinavičy[a]
Першыя згадкі: XVI стагодзьдзе
Былая назва: Гавінавічы, Гавенавічы
Краіна: Беларусь
Вобласьць: Берасьцейская
Раён: Баранавіцкі
Сельсавет: Гавінавіцкі
Насельніцтва: 587 чал. (2010)
Часавы пас: UTC+3
Тэлефонны код: +375 163
Паштовы індэкс: 225357
Нумарны знак: 1
Геаграфічныя каардынаты: 52°59′19″ пн. ш. 25°34′51″ у. д. / 52.98861° пн. ш. 25.58083° у. д. / 52.98861; 25.58083Каардынаты: 52°59′19″ пн. ш. 25°34′51″ у. д. / 52.98861° пн. ш. 25.58083° у. д. / 52.98861; 25.58083
Гавінавічы на мапе Беларусі ±
Гавінавічы
Гавінавічы
Гавінавічы
Гавінавічы
Гавінавічы
Гавінавічы
Commons-logo.svg Галерэя здымкаў у Вікісховішчы

Гаві́навічы[1] (з 1964 году — Падго́рная[2]) — вёска ў Баранавіцкім раёне Берасьцейскай вобласьці, цэнтар Гавінавіцкага сельсавету. За 5 км на поўнач ад вёскі пачынаецца рака Басіны.

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У пісьмовых крыніцах сустракаецца з сярэдзіны XVI стагодзьдзя пад назвай Гавінавічы. У 1555 годзе маёнтак, уласнасьць Ганны Ільінічны, у 1565 годзе — Сафіі Янаўны Віктарынай; пазьней належаў Гаўрыле Камбулатовічу.

З 1793 году ў складзе Расейскай імпэрыі. У 1817 годзе пабудаваная царква Сьвятога Антонія (захавалася). На пачатку XX стагодзьдзя працавала школа граматы.

З 1921 году ў складзе Польшчы.

З 1939 году ў БССР. З 12 кастрычніка 1940 году цэнтар сельсавету Быценскага раёну Баранавіцкай, з 8 студзеня 1954 году Берасьцейскай абласьцей, з 4 кастрычніка 1957 году ў Баранавіцкім раёне.

У нямецка-савецкую вайну з канца чэрвеня 1941 году да пачатку ліпеня 1944 году акупіраваная нямецкімі захопнікамі. На франтах вайны загінулі 27 аднавяскоўцаў.

У 1964 годзе Гавінавічы перайменавалі Падгорную. У сувязі з гэтым Гавінавіцкі сельсавет перайменаваны ў Падгорнаўскі.

Насельніцтва[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • 1999 год — 835 чалавек
  • 2010 год — 587 чалавек

Заўвагі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Паводле афіцыйнай назвы — Padhornaja.

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Рапановіч, Я. Н. Слоўнік назваў населеных пунктаў Брэсцкай вобласці / Рэд. П. П. Шуба. — Менск: Навука і тэхніка, 1980. — 176 с. С. 97
  2. ^ Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Брэсцкая вобласць: нарматыўны даведнік / І. А. Гапоненка і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2010. — 318 с. ISBN 978-985-458-198-9. (pdf) С. 72