Мішэль Фуко

Мішэль Фуко
па-француску: Michel Foucault
Дата нараджэньня	15 кастрычніка 1926(1926-10-15)[…]
Месца нараджэньня	Пуат’е, Віена, Францыя
Дата сьмерці	25 чэрвеня 1984(1984-06-25)[…] (57 гадоў)
Месца сьмерці	XIII акруга Парыжа[d], Францыя
Прычына сьмерці	СНІД і хвароба
Месца пахаваньня	Q110358956?
Месца вучобы	ліцэй Гэнрыха IV[d] Вышэйшая нармальная школа[d] Парыскі ўнівэрсытэт[d]
Занятак	філёзаф
Навуковая сфэра	філязофія, гісторыя, сацыялёгія, гісторыя ідэяў[d], эпістэмалёгія, этыка і палітычная філязофія[d]
Месца працы	Каліфарнійскі ўнівэрсытэт у Бэрклі[d] Універсітэт Ліль 3[d] Унівэрсытэт Буфала[d] Калеж дэ Франс Універсітэт Парыж VIII[d] Упсальскі ўнівэрсытэт Варшаўскі ўнівэрсытэт Туніскі ўнівэрсытэт[d]
Сябра ў	Les Amis de la bibliothèque du Saulchoir[d]
Навуковая ступень	доктар філязофіі
Навуковы кіраўнік	Georges Canguilhem[d]
Вучні	Жак Дэрыда
Бацька	Paul Foucault[d]
Подпіс
Мішэль Фуко ў Вікісховішчы

Поль-Мішэ́ль Фуко́ ці проста Мішэ́ль Фуко́ (па-француску: Michel Foucault; 15 кастрычніка 1926, Пуат'е — 25 чэрвеня 1984, Парыж) — францускі філёзаф, тэарэтык культуры і гісторык.

Жыцьцяпіс

Атрымаў адукацыю ў Сарбоне, вывучаў псыхалёгію і філязофію ў Лільскім унівэрсытэце. Выкладаў у розных францускіх унівэрсытэтах.

Стварыў першую ў Францыі катэдру псыхааналізу, быў выкладчыкам псыхалёгіі ў Вышэйшай нармальнай школе і ва ўнівэрсытэце горада Ліль, загадваў катэдрай гісторыі сыстэмаў мысьленьня ў Калеж дэ Франс. Працаваў у культурных прадстаўніцтвах Францыі ў Польшчы, ФРГ і Швэцыі. Кнігі Фуко аб сацыяльных навуках, мэдыцыне, турмах, праблеме вар’яцтва і сэксуальнасьці зрабілі яго адным з самых уплывовых мысьляроў XX стагодзьдзя.

Ён быў адным зь першых вядомых дзеячаў, якія памерлі ад СНІДу ў Францыі. Ягоны партнэр, Даніэль Дэфэр, заснаваў асацыяцыю AIDES у ягоны гонар.

Кнігі

• Maladie mentale et personnalité, Paris, Presses universitaires de France, coll. «Initiation Philosophique», 1954, 113 p. (ISBN 2-13-052823-6)
• Folie et déraison. Histoire de la folie à l'âge Classique, Paris, Librairie Plon, s.d. (1961), xi-672
• Naissance de la clinique. Une archéologie du regard médical, Paris, Presses universitaires de France, 1963.
• Raymond Roussel, Paris, Éditions Gallimard, 1963.
• Les Mots et les Choses. Une archéologie des sciences humaines, Paris, Éditions Gallimard, coll. «Bibliothèque des sciences humaines», 1966.
• L'Archéologie du savoir, Paris, Éditions Gallimard, coll. «Bibliothèque des Sciences humaines», 1969.
• L'Ordre du discours, Paris, Éditions Gallimard, 1971.
• Ceci n'est pas une pipe : Sur Magritte, Fontfroide-le-Haut, Fata Morgana, 1973.
• Surveiller et punir. Naissance de la prison, Paris, Éditions Gallimard, 1975.
• Histoire de la sexualité, vol. 1 : La Volonté de savoir, Paris, Éditions Gallimard, 1976.
• Histoire de la sexualité, vol. 2 : L'Usage des plaisirs, Paris, Éditions Gallimard, 1984.
• Histoire de la sexualité, vol. 3 : Le Souci de soi, Paris, Éditions Gallimard, 1984.
• Histoire de la sexualité, vol. 4 : Les Aveux de la chair, Paris, Éditions Gallimard, 2018.