Мацей Бутрымовіч

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Мацей Бутрымовіч
Мацей Бутрымовіч
Мацей Бутрымовіч
POL COA Topór.svg
Герб «Тапор»
Асабістыя зьвесткі
Нарадзіўся 1745
Памёр 1814
Род Бутрымовічы
Бацькі Якуб Бутрымовіч
Настасься з Горчакаў
Жонка Крыстына зь Лях-Шырмаў
Дзеці Юзэфа, Рычард, Ксавэры
Дзейнасьць картограф

Мацей Бутрымовіч (па-польску: Mateusz Butrymowicz; 17451814) — дзяржаўны дзяяч Вялікага Княства Літоўскага[1]. Падстароста, мечнік і лоўчы пінскі, удзельнік Чатырохгадовага Сойму.

Жыцьцяпіс[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Прадстаўнік шляхецкага роду Бутрымовічаў гербу «Тапор», сын Якуба і Настасьсі з Горчакаў. Навучаўся ў Пінскім езуіцкім калегіюме. Падтрымліваў партыю гетмана вялікага літоўскага М. К. Агінскага.

  • 17761782 гады — паручкік пяцігорскі войскаў Вялікага Княства Літоўскага.
  • 1778 год — намінаваны канюшым Пінскага павету.
  • 1780 год — мечнік пінскі.
  • 1781 і 1786 гады — быў дэпутатум Літоўскага трыбуналу.
  • 1783 год — судзьдзя гродзкі, а ў 1785 — падстароста пінскі.
  • 1784 год — завершыў будову Мухавецкага і Целяханаўскага водных каналаў.
  • 1788 год — абіраўся паслом на Чатырохгадовы Сойм ў Варшаве.

Уваходзіў у камісію для экзамінаваньня скарбу ВКЛ, дэпутацыю экзамінаваньня справы пра абвінавачаных у бунтах. Выступаў за стварэньне ў Рэчы Паспалітай аўтаномнай праваслаўнай улады. Унёс на Сойм прапановы дзеля паляпшэньня стану габрэяў у дзяржаве — зрабіўся чальцом дэпутацыі ў пытаньнях габрэяў. Выступаў за перадачу адукацыі ў краіне ад Адукацыйнай камісіі да манаскіх ордэнаў. Прыхільнік Канстытуцыі 3 траўня; быў сябрам Згуртаваньня прыхільнікаў урадавай канстытуцыі[2].

  • 1791 год — лоўчы пінскі.

Разам з гетманам М. К. Агінскім з уласнай ініцыятывы распачаў будову гасьцінцаў зь Пінску ў кірунках Слоніма і Валыні. У сваім маёнтку Крыстынаў (Пінскі павет) стварыў узорную гаспадарку, разьмясьціўшы яе на асушаных балотах. Заснаваў школу для дзяцей рамесьнікаў і сялянаў. У 1784—1790 гадох у Пінску збудаваў палац у стылі клясыцызму паводле праекту архітэктара Караля Шыльдхаўза.

У шлюбе з Крыстынай Лях-Шырмай меў дачку Юзэфу, сыноў Рычарда і Ксавэрыя.

Па 1792 годзе зьвестак пра М. Бутрымовіча амаль няма. Вядома, што ён жыў на Піншчыне і памёр у 1810 ці 1814 годзе.

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Валерый Пазднякоў. Бутрымовіч Мацей // ВКЛ. Энцыкл. Т. 1. — Менск, 2005. С. 356.
  2. ^ Adam Skałkowski, Towarzystwo przyjaciół konstytucji 3 maja, Kórnik, 1930, s. 68.

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]