Перайсьці да зьместу

Максім Плотнікаў

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Максім Плотнікаў
Пэрсанальная інфармацыя
Нарадзіўся 28 студзеня 1998(1998-01-28)[1][2] (28 гадоў)
Рост 187 см[4]
Вага 82 кг[5]
Пазыцыя брамнік
Клюбная інфармацыя
Клюб Жэніс
Нумар 41
Клюбы
Гады Клюб Гульні (галы)¹
2016—2021 Дынама Менск 37 (0)
2017—2018 → Дняпро Магілёў 24 (0)
2018 → Тарпэда-БелАЗ 4 (0)
2022 Шахцёр Салігорск 12 (0)
2023 Касьпі 20 (0)
2024 Арсэнал Койданаў 3 (0)
2024 Тарпэда-БелАЗ 6 (0)
2025 Славія Мазыр 30 (0)
2026—4 Жэніс 1 (0)
Зборныя
2018—2020 Беларусь (да 21) 4 (0)
2019—2023 Беларусь 6 (0)

¹ Колькасьць гульняў і галоў за прафэсійны клюб лічыцца толькі
для нацыянальнай лігі, адкарэктавана на
8 сакавіка 2026.

Максі́м Пло́тнікаў (нар. 28 студзеня 1998 году) — беларускі футбаліст, брамнік казаскага клюбу «Жэніс» і нацыянальнай зборнай Беларусі.

Кар’ера

[рэдагаваць | рэдагаваць код]

Клюбная

[рэдагаваць | рэдагаваць код]

Выхаванец пінскай СДЮШАР-3, у юнацкім узросьце далучыўся да менскага «Дынама». З 2015 году пачаў выступаць за дубль менчукоў і неўзабаве замацаваўся ў складзе каманды. 9 ліпеня 2017 году дэбютаваў у асноўнай камандзе менчукоў, правёўшы ўсе 90 хвілінаў у матчы Кубка Беларусі супраць «Чысьці» (4:0), дзе «Дынама» ў асноўным складалася з маладых гульцоў. Неўзабаве быў аддадзены ў арэнду ў першалігавы «Прамень»[6]. У «Промні» стаў асноўным брамнікам і паводле вынікаў сэзону дапамог камандзе выйсьці ў Найвышэйшую лігу. Быў прызнаны найлепшым брамнікам Першай лігі.

У студзені 2018 году пасьля вяртаньня з арэнды трэнаваўся з асноўнай камандай «Дынама», аднак пасьля падпісаньня дынамаўцамі Андрэя Гарбунова зноў далучыўся да «Промня», і неўзабаве арэнда была падоўжана яшчэ на адзін сэзон[7]. Пачынаў сэзон 2018 году ў дублі «Промня», у Найвышэйшай лізе дэбютаваў 28 красавіка 2018 году ў матчы супраць магілёўскага «Дняпра» (2:0), дзе дапамог сталічнай камандзе здабыць першую ў гісторыі перамогу ў элітным дывізіёне.

У ліпені 2018 году аддадзены ў арэнду клюбу «Тарпэда-БелАЗ»[8]. У сьнежні 2018 году вярнуўся ў менскае «Дынама» з арэнды[9]. Застаўся ў камандзе на сэзон 2019 году, дзе здолеў выйграць канкурэнцыю ў Сяргея Ігнатовіча і стаць асноўным брамнікам сталічнай дружыны. У ліпені 2020 году падоўжыў кантракт з клюбам[10]. Зь лета 2020 году стаў радзей зьяўляцца ў складзе праз траўмы, у 2021 годзе ўвогуле не выходзіў на поле, толькі часам заставаўся на лаўцы запасных. У сьнежні 2021 году па заканчэньні кантракту пакінуў «Дынама»[11]. У студзені 2022 году знаходзіўся на праглядзе ў салігорскім «Шахцёры» і ў лютым склаў дамову з клюбам[12]. Пачынаў сэзон асноўным брамнікам, зь верасьня саступіў месца на поле Сяргею Чэрніку. У студзені 2023 году паводле пагадненьня бакоў скасаваў кантракт з «Шахцёрам»[13].

У лютым 2023 года стаў гульцом казаскага «Касьпію»[14]. Быў асноўным брамнікам каманды. У кастрычніку 2023 году атрымаў пералом нагі[15] і выбыў на працяглы тэрмін. У сакавіку 2024 году далучыўся да койданаўскага «Арсэналу»[16], дзе пасьля аднаўленьня ад траўмы пачаў выходзіць на поле. У ліпені пакінуў клюб[17] і неўзабаве падпісаў кантракт з жодзінскім «Тарпэда-БелАЗ»[18]. У сакавіку 2025 году прыяднаўся да мазырскай «Славіі»[19]. Брамнік адразу стаў першым выбарам Івана Біёнчыка, згуляўшы ўва ўсіх 30-і матчах Найвышэйшай лігі. У тым ліку дзякуючы надзейнай гульні Плотнікава, клюб здабыў бронзавым мэдалі айчыннага першынства. У студзені 2026 году выправіўся на збор з казаскім «Жэнісам», крыху пазьней падпісаўшы кантракт з гэтым клюбам[20].

Міжнародная

[рэдагаваць | рэдагаваць код]

У 2013—2015 гадах выступаў за юнацкую зборную Беларусі (да 17 гадоў) у кваліфікацыі чэмпіянату Эўропы. У 2015—2016 гадах прыцягваўся да юніёрскай зборнай Беларусі (да 19 гадоў), аднак у кваліфікацыйных матчах чэмпіянату Эўропы заставаўся на лаўцы запасных. 8 чэрвеня 2018 году дэбютаваў у моладзевай зборнай Беларусі, адгуляўшы ўсе 90 хвілінаў у таварыскім матчы супраць Альбаніі (1:1). Быў другім брамнікам моладзевай зборнай пасьля Паўла Паўлючэнкі, хоць шмат адсутнічаў праз траўм.

9 верасьня 2019 году дэбютаваў у нацыянальнай зборнай Беларусі, адгуляўшы ўсе 90 хвілінаў у таварыскім матчы супраць зборнай Ўэйлзу (0:1).

Дасягненьні

[рэдагаваць | рэдагаваць код]

«Дынама» Менск:

  • У сьпісе 22 найлепшых футбалістаў чэмпіянату Беларусі: 2019

«Тарпэда»-БелАЗ:

«Славія»:

Статыстыка

[рэдагаваць | рэдагаваць код]
КлюбСэзонЧэмпіянат
ДывізіёнМатчыГалы
Прамень2018Найвышэйшая ліга8–12
Тарпэда-БелАЗ4–3

Крыніцы

[рэдагаваць | рэдагаваць код]
  1. ↑ https://team.abff.by/players/381
  2. ↑ http://dinamo-minsk.by/be/komanda/igrok/~show/plotnikov
  3. ↑ https://www.fcshakhter.by/player.asp?id=Maksim-Plotnikov-372&season=2022MEN
  4. ↑ https://fcslavia.by/ru/player/plotnikov
  5. ↑ https://www.pressball.by/footballstat/maksim_plotnikov/
  6. ↑ Трансферныя навіны.(недаступная спасылка)
  7. ↑ Максiм Плотнiкаў адпраўляецца ў арэнду.. Афіцыйны сайт «Дынама» (2018-01-30). Архіўная копія ад 2018-05-17 г.
  8. ↑ «Торпедо-БелАЗ» арендовало у минского «Динамо» Плотникова (рас.)
  9. ↑ Карпович, Салугин, Олехнович и Плотников покинули «Торпедо-БелАЗ» (рас.)
  10. ↑ Максим Плотников продлил контракт с минским "Динамо" (рас.) Праверана 2023-02-02 г.
  11. ↑ Риос, Плотников, Динга и еще три игрока покинули минское "Динамо" (рас.) Праверана 2023-02-02 г.
  12. ↑ Максим Плотников стал игроком "Шахтера" (рас.) Праверана 2023-02-02 г.
  13. ↑ Максим Плотников расторг контракт с "Шахтером" из-за долгов по зарплате (рас.) Праверана 2023-01-31 г.
  14. ↑ Плотников и Бугулов заключили контракты с "Каспием". К этому близок и Подстрелов (рас.) Праверана 2023-02-02 г.
  15. ↑ Максим Плотников после трехчасовой операции: "Моя следующая цель — как можно скорее вернуться на поле и порадовать вас своей игрой" (рас.)
  16. ↑ Максим Плотников подписал контракт с дзержинским "Арсеналом" (рас.)
  17. ↑ Плотников покинул "Арсенал" (рас.)
  18. ↑ Максим Плотников вернулся в "Торпедо-БелАЗ" (рас.)
  19. ↑ Максим Плотников - новый вратарь "Славии" (рас.). Football.by (2025-03-04). Праверана 2025-03-05 г.
  20. ↑ Официально: Максим Плотников — футболист "Жениса" (рас.). Football.by (2026-01-19). Праверана 2026-01-24 г.

Вонкавыя спасылкі

[рэдагаваць | рэдагаваць код]
Атрымана з «https://be-tarask.wikipedia.org/w/index.php?title=Максім_Плотнікаў&oldid=2654107»