Лідзкі РАУС

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Лідзкі раённы аддзел унутраных справаў

Знак МУС РБ
Скарот Лідзкі РАУС
Дата ўтварэньня 10 жніўня 1944 (76 гадоў таму)
Від Выканаўчая
Праўны стан дзяржаўная ўстанова
Мэта барацьба са злачыннасьцю
Сядзіба Ліда, будынак
Месцазнаходжаньне Беларусь, Ліда, вул. Перамогі, д. 36, к. 1[1]
Дзейнічае ў акрузе Лідзкі раён
Службовыя мовы Беларуская, Расейская
Начальнік Дзьмітры Мечыслававіч Уляшка
Намесьнік — начальнік міліцыі грамадзкае бясьпекі Дзянік Іванавіч Жынко
Намесьнік па ідэалягічнае рабоце і калраваму забясьпячэньню Леанід Пятровіч Пракопчык
Вышэйшы ўрад УУС Гарадзенскага аблвыканкаму
Сайт Старонка сеціва

Лідзкі раённы аддзел унутраных справаў (скарочана: Лідзкі РАУС) — РАУС у Лідзкім раёне Гарадзенскай вобласьці Беларусі.

Падпарадкоўваецца УУС Гарадзенскага аблвыканкаму. Разьмяшчаецца пад адрасам: м. Ліда, вуліца Перамогі 36.

Дзейнасьць[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вітольд Ашурка быў асуджаны на 5 год турмы[2]. Яго асудзіў суддзя Максім Юр'евіч Філатаў (пісар Надзя Вітальеўна Папова). У справе праходзіў міліцыянт Каціла (яму трэба грошы на лекі[3]), якога пабілі людзі пад час выступленьняў у Лідзе з-за вынікаў выбараў. Азлобленыя людзі ў судзе пачалі выказваць незадаволенасьць прысудам. Суддзя М. Філатаў схаваўся за дзьвярыма ад людзей і працягваў суд у адзіноце. Юрыя Дзяшука пасадзіліна 15 сутак[4][5]. Былі незадаволеныя судом і ПЦ "Вясна[6].

Катаваньні[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Паводле сьведчаньняў жыхароў Ліды Яраслава Весяловіча[7] і Ўладзіслава Калышкі[8], 11 жніўня 2020 году затрыманых удзельнікаў мірных пратэстаў, а таксама выпадковых людзей, трымалі ў мыйні РАУС, дзе жорска зьбівалі, аблівалі вадой, абражалі і не выпускалі ў туалет.

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]