Людміла Хейдарава

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Людміла Хейдарава
Асабістыя зьвесткі
Псэўданімы Людміла Паўлікава,
Людміла Паўлікава-Хейдарава
Нарадзілася 11 лютага 1952(1952-02-11) (69 гадоў)
Літаратурная дзейнасьць
Род дзейнасьці перакладніца, пісьменьніца, паэтка
Узнагароды

Людмі́ла Фёдараўна Хейдарава (11 лютага 1952, Ялізава, Асіпавіцкі раён, Магілёўская вобласьць) — беларуская пісьменьніца.

Біяграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Нарадзілася 11 лютага 1952 году ў мястэчку Ялізава Асіпавіцкага раёну Магілёўскай вобласьці ў сям’і рабочага і настаўніцы. У 1974 годзе скончыла факультэт прыкладной матэматыкі Беларускага дзяржаўнага ўнівэрсытэту.

З 1974 году працавала ў НДІ электронна-вылічальных машын у Менску, з 1980 году — вядучы канструктар у Беларускім навукова-даследчым і праектна-тэхналягічным інстытуце арганізацыі і кіраваньня будаўніцтвам Дзяржбуду БССР, з 1985 году — вядучы інжынэр Менскага навукова-даследчага прыборабудаўнічага інстытуту.

У 1987—1997 гадох працавала на Беларускім тэлебачаньні, з 1987 году — старшы рэдактар, з 1990 года — намесьнік галоўнага рэдактара літаратурна-драматычнай рэдакцыі. Сябра Саюзу пісьменьнікаў СССР з 1985 году.

Творчасьць[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Дэбютавала вершамі ў 1980 годзе ў часопісы «Маладосьць». Аўтар зборнікаў паэзіі «Адведзіны рамонкавай паляны» (1985), «Тваё сьвятло» (1988), філязофска-драматычнай паэмы-казкі «Можна і Нельга» (1988), «Купаньне ў росах» (1993) — усе выйшлі пад псеўданімам Людміла, пад псеўданімам Людміла Паўлікава-Хейдарава — зборнікі паэзіі, «Плач па анёлу» (2004), філязофская кніга іцзін-секстэтаў «Вечаровае веча» (2009, фрагмэнты ў часопісы «Маладосьць»), «Прыступкі да Храма Сьвятога Духа» (2017), пад прозьвішчам Хейдарава выйшла кніга апавяданьняў «Дарт» (2002). Апавяданьні і навэлы публікаваліся ў часопісах «Маладосьць», «Полымя», «Беларусь», «Вожык», «Работніца і сялянка».

У паэтычных творах філязофскі роздум, гісторыка-патрыятычная і любоўная лірыка, тэмы прыроды і вытокаў чалавечага духу. У празаічных творах аўтарскай пазіцыі ўласьціва дабрадушная іронія.

Пераклала з расейскай на беларускую асобныя творы А. Пушкіна, М. Лермантава, Г. Ахматавай, М. Валошына, Б. Пастэрнака, М. Цьвятаевай, В. Мандэльштама, з летувіскай, украінскай, польскай, расейскай моваў перакладае творы сучасных паэтаў.

Узнагароды[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Хейдарава Людміла Фёдараўна // Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш.. — Мн.: БелЭн, 2003. — Т. 17: Хвінявічы — Шчытні. — 512 с — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0279-2 (т. 17), ISBN 985-11-0035-8;
  • Родам з Асіповіччыны // Памяць. Асіповіцкі раён. — Менск, 2002. — С.630;
  • Хейдарава Людміла // Беларускія пісьменнікі (1917—1990): Даведнік; Склад. А.К. Гардзіцкі. Нав.рэд. А.Л. Верабей. — Мн.: Мастацкая літаратура, 1994. — 653 с.: іл. ISBN 5-340-00709-X.;
  • Хейдарава Людміла — нар. у п. Ялізава // Анталогія беларускай паэзіі. — Менск, 1993. — С.537-539.