Ганна Ахматава

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Ганна Ахматава
рас. Анна Андреевна Ахматова
Kuzma Petrov-Vodkin. Portrait of Anna Akhmatova. 1922.jpg
Асабістыя зьвесткі
Імя пры нараджэньні Анна Андреевна Горенко
Нарадзілася 11 (23) чэрвеня 1889[1][2]
Адэса, Расейская імпэрыя
Памерла 5 сакавіка 1966(1966-03-05)[6][7][2][8][9][10] (76 гадоў)
Дамадзедава, Маскоўская вобласьць, РСФСР
Пахаваная Камароўскія пасялковыя могілкі[d]
Бацькі Андрэй Горанка
Сужэнец Мікалай Гумілёў[3][2][4][5], Уладзімер Шылейка[2] і Мікалай Пунін[2]
Дзеці Леў Гумілёў[2]
Літаратурная дзейнасьць
Род дзейнасьці паэтка, публіцыст
Гады творчасьці 1911—1966
Кірунак акмэізм (ранейшая творчасьць)
Мова расейская мова[7][2]
Прэміі «Этна-Таормина»
Подпіс Ахматова Анна автограф.JPG
Творы на сайце Knihi.com
http://akhmatova.org/

Ганна Андрэеўна Ахматава (па-расейску: Анна Андреевна Ахматова; прозьвішча пры народжаньні Гарэнка; 11 (23) чэрвеня 1889, Адэса, Расейская імпэрыя5 сакавіка 1966, Дамадзедава, Маскоўская вобласьць, РСФСР) — расейская паэтка, пісьменьніца, літаратуразнаўца, літаратурны крытык, перакладчыца; адна зь найвядомейшых расейскіх паэтак XX ст.

Акрамя мастацкай творчасьці, Ахматава вядомая сваім трагічным лёсам. Хоць сама яна не была ў зьняволеньні ці выгнаньні, рэпрэсіям былі падвергнутыя трое блізкіх ёй людзей (яе муж у 19101918 гг. Мікалай Гумілёў расстраляны ў 1921; Мікалай Пунін, спадарожнік яе жыцьця ў 1930-я гады, тройчы арыштоўваўся, загінуў у лягеры ў 1953 годзе; адзіны сын Леў Гумілёў правёў у зьняволеньні ў 193040-х і ў 1940—50-х гг. болей дзесяці год). Досьвед жонкі і маці «врагов народа» быў адлюстраваны ў адным з найбольш вядомых твораў Ахматавай — паэме «Рэквіем».

Прызнаная клясыкам расейскай айчыннай паэзіі яшчэ ў 1920-я гады, Ахматава падвяргался замоўчваньню, цэнзуры й цкаваньню (уключаючы «пэрсанальную» пастанову ЦК ВКП(б) 1946 году, не адмененае пры жыцьці паэткі), шматлікія яе творы не былі апублікаваныя ня толькі пры жыцьці аўтаркі, але й цягам болей чым за двух дзесяцігодзьдзяў пасьля яе сьмерці. Пры гэтым яе імя аж да канца жыцьця атачала слава сярод шырокіх колаў аматарў паэзіі, як у СССР, так і ў эміграцыі.

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg Ганна Ахматавасховішча мультымэдыйных матэрыялаў

  1. ^ а б (not translated to ru) Ахматова // Краткая литературная энциклопедияМ.: Советская энциклопедия, 1962. — Т. 1.
  2. ^ а б в г д е ё ж з і к л Roux P. d. Nouveau Dictionnaire des œuvres de tous les temps et tous les pays — 2 — Éditions Robert Laffont, 1994. — Vol. 1. — P. 32. — ISBN 978-2-221-06888-5
  3. ^ а б Magnusson M. Chambers Biographical DictionaryW & R Chambers, 1990. — ISBN 978-0-550-16041-6
  4. ^ а б Гумилев, Николай Степанович // Писатели современной эпохи: Био-библиографический словарь русских писателей XX века / под ред. (not translated to ru)М.: 1928. — Т. 1. — С. 109–111. — 287 с.
  5. ^ а б Ахматова, Анна // Писатели современной эпохи: Био-библиографический словарь русских писателей XX века / под ред. (not translated to ru)М.: 1928. — Т. 1. — С. 26–27. — 287 с.
  6. ^ Ахматова Анна Андреевна // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969.
  7. ^ а б data.bnf.fr: плятформа адкрытых зьвестак — 2011.
  8. ^ SNAC — 2010.
  9. ^ International Music Score Library Project — 2006.
  10. ^ FemBio