Людвіг Квідэ

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Людвіг Квідэ
DBP - Nobelpreisträger, Ludwig Quidde - 50 Pfennig - 1975 fixed.jpg
Людвіг Квідэ
Дата нараджэньня 23 сакавіка 1858(1858-03-23)[1][2][3][4][5][6]
Месца нараджэньня Брэмэн, Нямецкі зьвяз
Дата сьмерці 5 сакавіка 1941(1941-03-05)[1][2] (82 гады)
Месца сьмерці Жэнэва, Швайцарыя[1]
Месца пахаваньня Могілкі Каралёў
Грамадзянства Нямецкі райх
Месца вучобы Гётынгенскі ўнівэрсытэт
Занятак палітык, мэдыявіст і гісторык
Навуковая сфэра гісторыя
Месца працы Гётынгенскі ўнівэрсытэт
Навуковая ступень доктар філязофскіх навук[d]
Узнагароды

Лю́двіг Кві́дэ (23 сакавіка 1858 — 4 сакавіка 1941) — доктар філязофскіх навук, аўтар многіх гістарычных працаў, ляўрэат Нобэлеўскай прэміі міру (1927), якую атрымаў «За падрыхтоўку грамадзкай думкі Францыі і Нямеччыне да мірнага супрацоўніцтва» разам з Фэрдынандам Эдуардам Бюісонам (Францыя).

У поўнай меры ахвяра зьнешняй палітыкі сваёй краіны ў першай палове ХХ стагодзьдзя, Квідэ двойчы, падчас Першай і ў пачатку Другой Сусьветнай войнаў вымушаны быў станавіцца палітычным эмігрантам і жыў за мяжой.

Раней ён таксама пабываў у турме — памфлет, высьмейваў Вільгельма Другога, што каштавала яму трох месяцаў волі. Квідэ ўдзельнічаў ва ўсіх канфэрэнцыях пацыфісцкага руху, у тым ліку ў антываеннай канфэрэнцыі 1915 году, каардынаваў працу міралюбных сілаў. Альтэрнатывай яму бачылася рэгуляваньне адносінаў дзяржаў пры дапамозе міжнароднага права, якое павінна было пазбавіць сьвет ад бед вайны. Памёр у выгнаньні.

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ а б в Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Бэрлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #11874318X // Gemeinsame Normdatei — 2012—2016.
  2. ^ а б Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr: плятформа адкрытых зьвестак — 2011.
  3. ^ SNAC — 2010.
  4. ^ Энцыкляпэдыя Бракгаўза
  5. ^ Historische Lexikon der Schweiz, Dictionnaire historique de la Suisse, Dizionario storico della SvizzeraBern: 1998.
  6. ^ Brozović D., Ladan T. Hrvatska enciklopedijaLeksikografski zavod Miroslav Krleža, 1999. — 9272 с. — ISBN 978-953-6036-31-8