Касьцёл Сьвятога Яна Эвангеліста і калегіюм піяраў (Любяшоў)
| Помнік сакральнай архітэктуры | |
Касьцёл Сьвятога Яна Эвангеліста і калегіюм піяраў | |
Касьцёл Сьвятога Яна Эвангеліста, абмеры | |
| Краіна | Украіна |
| Места | Любяшоў |
| Каардынаты | 51°45′49,90″ пн. ш. 25°30′41,40″ у. д.HGЯO |
| Статус | помнік архітэктуры нацыянальнага значэньня Ўкраіны[d] і помнік гісторыі Ўкраіны мясцовага значэньня[d] |
Касьцёл Сьвятога Яна Эвангеліста і калегіюм піяраў на мапе Ўкраіны Касьцёл Сьвятога Яна Эвангеліста і калегіюм піяраў | |
Касьцёл Сьвятога Яна Эвангеліста і калегіюм піяраў — помнік архітэктуры XVIII стагодзьдзя ў Любяшове. Знаходзіцца ў цэнтры мястэчка, на Рынку[a]. Твор архітэктуры барока.
Комплекс складаўся з касьцёла і калегіюму. 17 ліпеня 1969 году савецкія ўлады зьнішчылі касьцёл.
Гісторыя
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Вялікае Княства Літоўскае
[рэдагаваць | рэдагаваць код]У 1686 годзе маршалак вялікі граф Ян Караль Дольскі заснаваў у Любяшове калегіюм піяраў. Будаваньне першага драўлянага касьцёла пачалося 10 красавіка 1689 году.
У 1745—1762 гадох вялося будаваньне мураванага касьцёла.
Пад уладай Расейскай імпэрыі
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Па трэцім падзеле Рэчы Паспалітай (1795 год), калі Любяшоў апынуўся ў складзе Расейскай імпэрыі, касьцёл і калегіюм працягвалі дзеяць. Аднак па здушэньні вызвольнага паўстаньня (1830—1831) у 1834 годзе расейскія ўлады гвалтоўна ліквідавалі калегіюм[1].
За часамі Першай сусьветнай вайны будынкі значна пацярпелі.
Найноўшы час
[рэдагаваць | рэдагаваць код]У міжваеннай Польскай Рэспубліцы праводзілася рэстаўрацыя помніка архітэктуры.
17 ліпеня 1969 году савецкія ўлады зьнішчылі касьцёл.
Архітэктура
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Касьцёл — помнік архітэктуры барока. Гэта была 2-вежавая базыліка, з бакоў дзьве капліцы. Кожны з чатырох франтонаў завяршаўся вялікім жалезным крыжам.
Перад касьцёлам знаходзіліся дзьве калёны, на якіх стаялі каменныя фігуры Маці Божай і Язэпа (Абручніка). Побач знаходзілася драўляная званіца.
Галерэя
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Гістарычная графіка
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- Старая графіка
- 1873 г.
- W. Partke, люты 1916 г.
- W. Partke, 1916 г.
- 1938 г.
Гістарычныя здымкі
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- Старыя здымкі
- 1910—1914 гг.
- 1910—1914 гг.
- 1910—1914 гг.
- 1910—1914 гг.
- 1910—1914 гг.
- 1910—1914 гг.
- 1910—1914 гг.
- 1910—1914 гг.
- 1910—1914 гг.
- 1910—1914 гг.
- 1910—1914 гг.
- 1910—1914 гг.
- 1910—1914 гг.
- І. Сербаў, 1912 г.
- І. Сербаў, 1912 г.
- 1916 г.
- 1916 г.
- 1916 г.
- 1916 г.
- 1916 г.
- 1916 г.
- 1916 г.
- 1916 г.
- 1916 г.
- 1916 г.
- 1915—1918 гг.
- 1915—1918 гг.
- 1917 г.
- 1917 г.
- 1917 г.
- 1917 г.
- 1917—1918 гг.
- Ю. Зялінскі, 1921 г.
- С. Бохніг, 1929 г.
- С. Бохніг, 1929 г.
- С. Бохніг, 1929 г.
- С. Бохніг, 1929 г.
- С. Бохніг, 1929 г.
- С. Бохніг, 1929 г.
- С. Бохніг, 1929 г.
- С. Бохніг, 1929 г.
- С. Бохніг, 1929 г.
- С. Бохніг, 1929 г.
- С. Бохніг, 1929 г.
- С. Бохніг, 1929 г.
- да 1939 г.
- да 1939 г.
- 1937 г.
Сучасныя здымкі
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- Сучасны стан
- Агульны выгляд
- Дворык
- Уваход
- Фрагмэнт
Заўвагі
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- ↑ Цяперашні афіцыйны адрас — вуліца Незалежнасьці, 54.
Крыніцы
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- ↑ Самусік А. Любяшоўскі піярскі калегіум // ВКЛ. Энцыкл. — Мн.: 2005 Т. 2. С. 231.
Літаратура
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- Вялікае княства Літоўскае: Энцыклапедыя. У 3 т. / рэд. Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: Беларуская Энцыклапедыя, 2005. — Т. 2: Кадэцкі корпус — Яцкевіч. — 788 с. — ISBN 985-11-0378-0