Ева
| Ева Эва | |
| חַוָּה | |
 Ева (А. Дурэр, 1507) | |
| Напісаньне па-грэцку | Εύα |
|---|---|
| Напісаньне па-лацінску | Eva |
| Плоць | жаночая[d][1] |
| Занятак | памагаты |
| Бацька | не было |
| Маці | не было |
| Дзеці | Каін[2], Абэль[3], Сіф[4][5], Азура[d][6], Awan[d][6], Кальмана[d][6] і Каінава жонка[d] |
 Eve (Biblical figure) ў Вікісховішчы | |
Ева ці Эва[7]; Евга[8] (па-габрэйску: חַוָּה) — у рэлігійнай міталёгіі першая жанчыны на Зямлі, імя якой у перакладзе азначае жыцьцё. Паводле біблейскай міталёгіі, жонка Адама, створаная зь яго рабра ў раі Богам. У юдзейскай, хрысьціянскай і мусульманскай міталёгіях яна разглядаецца як крыніца жыцьця, як пачынальніца ўсяго чалавечага роду. За тое, што Ева першая парушыла забарону Бога і пакаштавала плод з дрэва пазнаньня дабра і ліха, а потым яшчэ і спакусіла на гэта Адама, Бог пракляў іх абодвух, выгнаўшы з раю, а іх грэх перанёсшы на ўсё чалавецтва як пажыцьцёвае пакараньне (першародны грэх). У гностыкаў існавала «Эвангельле ад Евы».
Крыніцы
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- ↑ Нацыянальная служба Чэскай рэспублікі
- ↑ 1 // בראשית (стар.-гэбр.)
- ↑ 2 // בראשית (стар.-гэбр.)
- ↑ Никифор (Бажанов) Иллюстрированная полная популярная библейская энциклопедия в 4-х выпусках, Enciclopédia bíblica popular completa ilustrada em 4 edições (рас.) — Москва: 1891.
- ↑ 25 // בראשית (стар.-гэбр.)
- 1 2 3 ספר היובלים, መጽሃፈ ኩፋሌ — 0150.
- ↑ Бушлякоў Ю., Вячорка В., Санько З., Саўка З. Беларускі клясычны правапіс. Збор правілаў. Сучасная нармалізацыя. — Вільня—Менск, 2005. — 160 с.
- ↑ У выданьнях Францыска Скарыны — Евга
Літаратура
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- Скарына Ф. Творы: Прадмовы, сказанні, пасляслоўі, акафісты, пасхалія / Уступ. арт., падрыхт. тэкстаў, камент., слоўнік А. Ф. Коршунава, паказальнікі А. Ф. Коршунава, В. А. Чамярыцкага. — Мн.: Навука і тэхніка, 1990. — 207 с. — 4250 ас. — ISBN 5-343-00151-3
- Энц. словарь Брокгауза и Ефрона в 82 тт. и 4 доп. тт. — М.: Терра, 2001 г. — 40726 с.
 | Дзеля паляпшэньня артыкулу неабходна:
|