Джэймз Кларк Максўэл

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Джэймз Кларк Максўэл
James Clerk Maxwell
James Clerk Maxwell.png
Нарадзіўся 13 чэрвеня 1831(1831-06-13)[1][2][3][4][5][6][7]
Эдынбург, Шатляндыя[8][3]
Памёр 5 лістапада 1879(1879-11-05)[1][2][3][4][5][6][7] (48 гадоў)
Кембрыдж, Ангельшчына[8]
Навуковая сфэра фізыка
Месца працы Кінгз-каледж, Абэрдынскі ўнівэрсытэт і Кембрыдзкі ўнівэрсытэт
Альма-матэр Эдынбурскі ўнівэрсытэт
Кембрыдзкі ўнівэрсытэт
Навуковы кіраўнік Ўільям Гопкінз[9]
Вучні Артур Шустэр, Джон Эмбраўз Флемінг, Джон Гэнры Пойнтынг і Рычард Глэйзбрук
Узнагароды і прэміі
Аўтограф Аўтограф

Джэймз Кларк Максўэл (па-ангельску: James Clerk Maxwell; 13 чэрвеня 1831, Эдынбург — 5 лістапада 1879, Кембрыдж) — брытанскі фізык, аўтар клясычнай электрамагнітнай тэорыі.

Біяграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Нарадзіўся ў Эдынбургу ў шатляндзкай дваранскай сям’і. Вучыўся ў Эдынбурскай акадэміі, Эдынбурскім унівэрсытэце (1847—1850), Кембрыдзкім унівэрсытэце (1850—1854). Пасьля працаваў у Трыніці-коледжы, Абэрдынскім унівэрсытэце, Лёнданскім унівэрсытэце, арганізаваў і ўзначаліў Кавэндышаўскую лябараторыю.

Навуковыя дасягненьні[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Джэймз Кларк Максўэл распрацаваў клясычную электрамагнітную тэорыю, якая дазволіла апісаць усе электрычныя і магнітныя зьявы з дапамогай чатырох раўнаньняў, якія носяць назву раўнаньняў Максўэла. З гэтае тэорыі вынікала, што паміж электрычнымі і магнітнымі зьявамі маецца непарыўная сувязь. Пераменнае электрычнае поле непазьбежна спараджае пераменнае магнітнае поле, і наадварот. З гэтага факту вынікала існаваньне электрамагнітных хваляў, якія павінны распаўсюджвацца з хуткасьцю сьвятла. Максўэл паказаў, што сьвятло па сваёй прыродзе ёсьць электрамагнітнай хваляй. Сярод іншых дасягненьняў Максўэла, у прыватнасьці, у галіне малекулярна-кінэтычнай тэорыі газаў, ёсьць адшуканьне закону разьмеркаваньня малекулаў ідэальнага газу па хуткасьцях — разьмеркаваньне Максўэла.

Асноўныя працы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • On the Description of Oval Curves, and those having a plurality of Foci. Proceedings of the Royal Society of Edinburgh, Vol. ii. 1846.
  • Illustrations of the Dynamical Theory of Gases. 1860.
  • On Physical Lines of Force. 1861.
  • A Dynamical Theory of the Electromagnetic Field. 1865.
  • On Governors. Proceedings of the Royal Society, Vol. 16 (1867—1868) pp. 270–283.
  • Theory of Heat. 1871.
  • On the Focal Lines of a Refracted Pencil. Proceedings of the London Mathematical Society s1-4(1):337-343, 1871.
  • A Treatise on Electricity and Magnetism. Clarendon Press, Oxford. 1873.
  • Molecules. Nature, September, 1873.
  • On Hamilton’s Characteristic Function for a Narrow Beam of Light. Proceedings of the London Mathematical Society s1-6(1):182-190, 1874.
  • Matter and Motion, 1876.
  • On the Results of Bernoulli’s Theory of Gases as Applied to their Internal Friction, their Diffusion, and their Conductivity for Heat.
  • «Ether», Encyclopaedia Britannica, Ninth Edition (1875-89).
  • An Elementary Treatise on Electricity Clarendon Press, Oxford. 1881, 1888.

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ а б Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Бэрлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #11873220X // Gemeinsame Normdatei — 2012—2016.
  2. ^ а б data.bnf.fr: плятформа адкрытых зьвестак — 2011.
  3. ^ а б в г Энциклопедический словарь / под ред. I. Andreevskiy, K. Arsenyev, F. PetrushevskyСПб.: Брокгауз—Ефрон, 1907.
  4. ^ а б MacTutor History of Mathematics archive
  5. ^ а б SNAC — 2010.
  6. ^ а б Find a Grave — 1995. — ed. size: 165000000
  7. ^ а б Luminous-Lint
  8. ^ а б в г Максвелл Джеймс Клерк // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969.
  9. ^ Mathematics Genealogy Project — 1997.

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg Джэймз Кларк Максўэлсховішча мультымэдыйных матэрыялаў