Ашнаравічы
| Ашнаравічы лац. Ašnaravičy | |
| Населены пункт | |
| Краіна | Беларусь |
|---|---|
| Вобласьць | Гарадзенская |
| Раён | Слонімскі |
| Сельсавет | Дзераўноўскі |
| Першыя згадкі | 1556[1] |
| Часавы пас | |
| Каардынаты | 53°10′48″ пн. ш. 25°26′59″ у. д.HGЯO |
| Насельніцтва | |
| Колькасьць |
|
| Лічбавыя ідэнтыфікатары | |
| Тэлефонны код | +375 1562 |
| Нумарны знак | 4 |
| Ашнаравічы на мапе Беларусі ± Ашнаравічы | |
Ашна́равічы[2] — вёска ў Беларусі, каля ракі Ісы. Уваходзяць у склад Дзераўноўскага сельсавету Слонімскага раёну Гарадзенскай вобласьці. Знаходзяцца за 10,5 км на паўночны ўсход ад Слоніму, за 2 км на паўднёвы захад ад Дзераўной; побач з аўтамабільнай дарогай Н6346 Слонім — Дзераўная.
Назва
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Асінар або Аснар (Asinar, Asinarius, Asnar[3]) — імя германскага паходжаньня[4]. Іменная аснова ас- (ос-) (імёны ліцьвінаў Осман, Асьміна, Асмот; германскія імёны Osman, Osminna, Asmot) паходзіць ад гоцкага *anseis, германскага ans 'паганскае боства, ідал'[5][6], а аснова -нар- (-нор-) (імёны ліцьвінаў Нарэла, Нарвід, Нарымунт; германскія імёны Narelo, Norvid, Normunt) — ад гоцкага nasjan 'захоўваць, ратаваць'[7], стараверхненямецкага -neri 'уратаваньне, утрыманьне'[8].
Гісторыя
[рэдагаваць | рэдагаваць код]У XIX ст. Ашнаравічы ўваходзілі ў склад Слонімскага павету Гарадзенскай губэрні[9].
Насельніцтва
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- 1905 год — 251 чалавек[10]
Крыніцы
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- ↑ Беларуская ніва
- ↑ Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Гродзенская вобласць: нарматыўны даведнік / І. А. Гапоненка і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2004. — 469 с. ISBN 985-458-098-9. (pdf)
- ↑ Repertori D’Antropònims Catalans (RAC). Vol. 1. — Barcelona, 1994. P. 131.
- ↑ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 150.
- ↑ Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 38.
- ↑ Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków, 1997. S. 6.
- ↑ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 18.
- ↑ Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków, 1997. S. 187.
- ↑ Słownik geograficzny... T. XV, cz. 2. — Warszawa, 1902. S. 425.
- ↑ Указатель населенным местностям Гродненской губернии, с относящимися к ним необходимыми сведениями. — Гродна, 1905. С. 148.
Літаратура
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- Памяць: Гіст.-дакум. хроніка Слонімскага раёна. — Мн.: БЕЛТА, 2004. — 752 с.: іл. ISBN 985-6302-61-7.