Перайсьці да зьместу

Ашнаравічы

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Ашнаравічы
лац. Ašnaravičy
Населены пункт
Краіна Беларусь
Вобласьць Гарадзенская
Раён Слонімскі
Сельсавет Дзераўноўскі
Першыя згадкі 1556[1]
Часавы пас
Каардынаты 53°10′48″ пн. ш. 25°26′59″ у. д.HGЯO
Насельніцтва
Колькасьць
  • 46 чал. (2009)
Лічбавыя ідэнтыфікатары
Тэлефонны код +375 1562
Нумарны знак 4
Ашнаравічы на мапе Беларусі ±
Ашнаравічы
Ашнаравічы
Ашнаравічы
Ашнаравічы
Ашнаравічы
Ашнаравічы

Ашна́равічы[2] — вёска ў Беларусі, каля ракі Ісы. Уваходзяць у склад Дзераўноўскага сельсавету Слонімскага раёну Гарадзенскай вобласьці. Знаходзяцца за 10,5 км на паўночны ўсход ад Слоніму, за 2 км на паўднёвы захад ад Дзераўной; побач з аўтамабільнай дарогай Н6346 Слонім — Дзераўная.

Асінар або Аснар (Asinar, Asinarius, Asnar[3]) — імя германскага паходжаньня[4]. Іменная аснова ас- (ос-) (імёны ліцьвінаў Осман, Асьміна, Асмот; германскія імёны Osman, Osminna, Asmot) паходзіць ад гоцкага *anseis, германскага ans 'паганскае боства, ідал'[5][6], а аснова -нар- (-нор-) (імёны ліцьвінаў Нарэла, Нарвід, Нарымунт; германскія імёны Narelo, Norvid, Normunt) — ад гоцкага nasjan 'захоўваць, ратаваць'[7], стараверхненямецкага -neri 'уратаваньне, утрыманьне'[8].

У XIX ст. Ашнаравічы ўваходзілі ў склад Слонімскага павету Гарадзенскай губэрні[9].

  • 1905 год — 251 чалавек[10]
  1. Беларуская ніва
  2. Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Гродзенская вобласць: нарматыўны даведнік / І. А. Гапоненка і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2004. — 469 с. ISBN 985-458-098-9. (pdf)
  3. Repertori D’Antropònims Catalans (RAC). Vol. 1. — Barcelona, 1994. P. 131.
  4. Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 150.
  5. Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 38.
  6. Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków, 1997. S. 6.
  7. Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 18.
  8. Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków, 1997. S. 187.
  9. Słownik geograficzny... T. XV, cz. 2. — Warszawa, 1902. S. 425.
  10. Указатель населенным местностям Гродненской губернии, с относящимися к ним необходимыми сведениями. — Гродна, 1905. С. 148.
  • Памяць: Гіст.-дакум. хроніка Слонімскага раёна. — Мн.: БЕЛТА, 2004. — 752 с.: іл. ISBN 985-6302-61-7.