Антон Кецка

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку

Анто́н Мітрафа́навіч Ке́цка (1907, в. Замагільле Чырвонаслабодзкага раёну, цяпер у Салігорскім раёне Менскай вобласьці — 1978) — прэсьбітар царквы эвангельскіх хрысьціянаў-баптыстаў (ЭХБ).

Жыцьцяпіс[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Прыняў воднае хрышчэньне ў Старобінскай грамадзе ЭХБ (1928). У часе нямецка-савецкай вайны абраны прэсьбітарам ЭХБ Менску (1942). Апекаваўся менскімі дзіцячымі дамамі №№2 і 7, куды здолеў пераправіць з гета 76 жыдоўскіх дзяцей дзякуючы добрым кантактам зь нямецкім афіцэрам Клюгерам, які быў ягоным парафіянінам[1].

У чэрвені 1944 року эвукаяваны з сям’ёй у Нямеччыну (паводле іншых зьвестак — высланы на прымусовыя працы[2]), дабраахвотна вярнуўся ў БССР у красавіку 1945. 2 лістапада таго ж року арыштаваны, 28 сакавіка 1946 асуджаны на 10 гадоў зьняволеньня і 5 гадоў паразы ў правох з канфіскацыяй маёмасьці. Пакараньне адбываў у Амурскай вобласьці РСФСР[3].

Вызвалены на пачатку 1953. Вярнуўся ў Менск, працаваў прарабам у 3-м будтрэсьце. Старэйшы прэсьбітар ЭХБ па Менскай вобласьці (1967). Кіраваў будоўляй новага малітоўнага дому менскай грамады ЭХБ.

Рэабілітаваны 9 лютага 1994 року прэзыдыюмам Менскага абласнога суду[3].

Дзейнасьць[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У час нямецкай акупацыі апрацаваў беларускамоўны «Эвангельскі хрысьціянскі сьпеўнік»[4] (1943), пісаў у «Беларускай газеце» пра становішча царквы ЭХБ у Беларусі.

Памяць[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

16 лістапада 2005 року ўганараваны званьнем Праведніка народаў сьвету ад інстытуту Яд Вашэм[2].

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Андрэй Катлярчук. Нашы забойцы і праведнікі // Arche Пачатак. — 2005. — № 3 (37).
  2. ^ а б Василий Орлов, Антон Кецко, Мария Воронич, Вера Спарнинг (Беларусь)(рас.) Праведнікі народаў сьвету. Яд ВашэмПраверана 8 траўня 2013 г.
  3. ^ а б Антон Кецко(рас.) Nekropole Праверана 8 траўня 2013 г.
  4. ^ Туронак Ю. Генеральная акруга Беларусь // Беларуская кніга пад нямецкім кантролем (1939—1944). — Менск: 2002. — С. 46. — (Бібліятэка часопіса «Беларускі Гістарычны Агляд»). — 300 ас.

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]