Аляксей Зарыцкі

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Аляксей Зарыцкі
Асабістыя зьвесткі
Нарадзіўся 22 сакавіка 1911(1911-03-22)
Хоцімск, Магілёўская вобласьць, БССР
Памёр 29 кастрычніка 1987(1987-10-29) (76 гадоў)
Літаратурная дзейнасьць
Род дзейнасьці перакладнік і паэт
Мова беларуская мова
Узнагароды
ордэн Айчыннай вайны II ступені ордэн Айчыннай вайны II ступені

Аляксей Зарыцкі (22 сакавіка 1911, Хоцімск, Магілёўская вобласьць29 кастрычніка 1987) — беларускі паэт, перакладчык.

Жыцьцяпіс[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Нарадзіўся ў сям’і служачага. У 1928 скончыў сярэднюю школу ў Бабруйску, працаваў электраманцёрам на Бабруйскім дрэваапрацоўчым камбінаце. У 1936 скончыў Маскоўскі інстытут замежных моў. З 1938 па 1946 служыў у Савецкай Арміі. у 1941-42 гадах удзельнічаў у баях пад Арлом і Масквой, памочнік начальніка разьведаддзелу штабу паветрана-дэсантнага корпусу. Потым у якасьці інструктара армейскага палітаддзелу прымаў удзел у баявых апэрацыях на Волхаўскім і Ленінградзкім франтах. Быў супрацоўнікам, пасьля загадчыкам аддзелу паэзіі часопісу «Полымя». Сябра Саюзу пісьменьнікаў СССР з 1935 году.

Творчасьць[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Першы верш надрукаваў у 1927 годзе, у 1932 годзе выйшаў першы зборнік вершаў «Эпічныя фрагмэнты». У пасьляваенны час выдаў кнігі паэзіі «Дняпроўскае рэха» (1946), «Арліная крыніца» (1947), «Наш сын» і «Сьвітанскія сады» (1950), «Вершы і паэмы» (1952), «Залатое дно» (1955), «Праз бурныя парогі» (1957), «Пасылка ў рай» (1960), «Размова з сэрцам» (1961), «Вяртаньне на зямлю» (1966), «Мая асяніна» і «У дарогу» (1973), «Талёны на бясьсмерце» і «Пераклічка гадоў» (1974), «Каля вячэрняга кастра» (1979), «Трывожная госьця» (1986). У 1965 выдадзена кніга апавяданьняў на расейскай мове «Вересковый мед», У 1985 — кніга ўспамінаў, крытычных артыкулаў, нарысаў «За словам-падарункам». У 1969 і ў 1981 выйшлі Выбраныя творы ў 2 тамах.

Перакладаў з расейскай, украінскай, летувіскай, нямецкай, польскай, лужыцка-сэрбскай моў. Асобнымі кнігамі выйшлі зборнік Аванэса Туманана «Казкі і легенды» (1958), паэма Крысьціёнаса Данэлайціса «Чатыры пары года» (1961), баляда Адама міцкевічаа «Сьвіцязанка» (1976) і кніга выбраных перакладаў «У сьвет па песьні» (1978).

Узнагароды[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Узнагароджаны двума ордэнамі Айчыннай вайны II ступені і мэдалямі.

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Беларускія пісьменьнікі: 1917—1990 / Уклад.: А. Гардзіцкі. Мн.: Мастацкая літаратура, 1994. ISBN 5-340-00709-X