Авечка

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Авечка
Flock of sheep.jpg
Клясыфікацыя
Царства Жывёлы
Тып Хордавыя
Падтып Хрыбетныя
Кляса Сысуны
Атрад Парнакапытныя
Падатрад Жвачныя
Сямейства Пустарогія
Род Бараны
Бінамінальная намэнклятура
Ovis aries

Аве́чка (па-лацінску: Ovis aries) — чатырохногія, жвачныя сысуны, звычайна ўтрымліваюцца як быдла. Як і ўсе рагатыя жывёлы, авечкі зьяўляюцца чальцамі парадку парнакапытных. Нягледзячы на тое, што назва «авечка» закранае многія віды ў родзе бараны, у штодзённым выкарыстаньні яна амаль заўсёды ставіцца да хатняй аўцы. Усяго налічваецца больш за мільён асобаў, хатнія авечкі — найбольш шматлікі від авечак.

Авечкі, хутчэй за ўсё, паходзяць ад дзікага муфлёна. Яны ёсьць аднымі зь першых жывёлаў, якія былі прыручаны чалавекам дзеля сельскагаспадарчых мэтаў, у прыватнасьці, у якасьці крыніцы воўны, мяса й малака. Поўсьць авечак зьяўляецца найбольш шырока выкарыстоўваемым жывёльным валакном, і яна, як правіла, зьбіраецца шляхам пострыгу. Авечкі па-ранейшаму адыгрываць важную ролю на сёньняшні дзень у пляне крыніцы воўны й мяса, а таксама часам, як малочныя жывёлы, або ў якасьці досьледнага арганізму для навукі.

Авечкі ў Аргентына

Авечкагадоўля практыкуецца ў большасьці краінах сьвету, і яна заўсёды мела фундамэнтальнае значэньне для многіх цывілізацыяў. У сучасную эпоху, Аўстралія, Новая Зэляндыя, паўднёвая й цэнтральная часткі Паўднёвай Амэрыкі й Брытанскія выспы найбольш цесна зьвязаны з авечкагадоўляй.

Зьяўляючыся ключавой жывёлай у гісторыі сельскай гаспадаркі, авечкі, глыбока ўкаранелі ў чалавечай культуры, і знайшлі сваё месца ў сучаснай сымболікі. Авечкі згадваюцца ў шматлікіх міталягічных гісторыях, як то «Залатое руно», і ў асноўных рэлігіях, асабліва аўраамічнай традыцыі. У старажытных і сучасных рэлігійных рытуалах авечкі выкарыстоўваюцца ў якасьці ахвярных жывёлаў.

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg Авечкасховішча мультымэдыйных матэрыялаў