Царква Сьвятога Ільлі Прарока (Бешанковічы)
| Помнік гісторыі | |
Царква Сьвятога Ільлі Прарока | |
Ільлінская царква | |
| Краіна | Беларусь |
| Места | Бешанковічы |
| Каардынаты | 55°02′52,23″ пн. ш. 29°27′28,30″ з. д.HGЯO |
| Канфэсія | Беларуская праваслаўная царква |
| Эпархія | Віцебская і Аршанская япархія[d] |
| Архітэктурны стыль | псэўдарускі стыль[d] |
| Аўтар праекту | Мікалай Высоцкі[d] |
| Статус | Дзяржаўны сьпіс гісторыка-культурных каштоўнасьцяў Рэспублікі Беларусь |
Царква Сьвятога Ільлі Прарока на мапе Беларусі Царква Сьвятога Ільлі Прарока | |
Царква Сьвятога Ільлі Прарока — помнік гісторыі другой паловы XIX стагодзьдзя (мураўёўка) у Бешанковічах. Знаходзіцца ў цэнтры места, на левым беразе ракі Дзьвіны, каля гістарычнага Рынку[a]. Дзее. Твор архітэктуры расейскай эклектыкі. Аб’ект Дзяржаўнага сьпісу гістарычна-культурных каштоўнасьцяў Беларусі.
Гісторыя
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Мураваную царкву Ўрадавага сыноду Расейскай імпэрыі (Маскоўскай царквы) у Бешанковічах збудавалі ў 1866—1870 гадох на месцы царквы Сьвятога Пасаду.
Архітэктура
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Прыклад эклектычнай царкоўнай архітэктуры Расейскай імпэрыі. Гэта цэнтрычны крыжова-купальны храм, узьняты на высокі цокаль. Два пэрпэндыкулярна скрыжаваныя нэфы завяршаюцца магутным 8-гранным сьветлавым барабанам з шатром і купалам-цыбулінай. Аналягічныя меншыя маштабам купалы-цыбуліны маюць квадратныя ў сечыве кутнія вежы-званіцы.
Усярэдзіне крыжовыя скляпеньні перакрыцьця падтрымліваюцца чатырма слупамі. У афармленьні інтэр’еру выкарыстоўваецца алейная трафарэтная размалёўка[1].
Галерэя
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Гістарычныя здымкі
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- Старыя здымкі
- 1910 г.
- Па пажары, 1922 г.
- ліпень 1941 г.
- ліпень 1941 г.
- 1941 г.
- 1941 г.
- 1941 г.
- 1941 г.
- 1941 г.
- 1941 г.
- 1941 г.
- 1941 г.
- 1941—1944 гг.
- 1941—1944 гг.
- 1941—1944 гг.
- 1941—1944 гг.
Сучасныя здымкі
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- Сучасны стан
- Агульны выгляд
- Галоўны фасад
- Бакавы фасад
- Выгляд уночы
Заўвагі
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- ↑ Цяперашні афіцыйны адрас — вуліца Ўрыцкага, 2
Крыніцы
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- ↑ Кулагін А. Праваслаўныя храмы Беларусі: Энцыкл. даведнік. — Менск: Беларуская Энцыкляпэдыя, 2007.
Літаратура
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- Архітэктура Беларусі: Энцыклапедычны даведнік. — Менск: Беларус. энцыкл., 1993. — 620 с.: іл. ISBN 5-85700-078-5.
- Кулагін А. Праваслаўныя храмы Беларусі: Энцыкл. даведнік. — Менск: Беларуская Энцыкляпэдыя, 2007.— 653 с.: іл. ISBN 978-985-11-0389-4.
Вонкавыя спасылкі
[рэдагаваць | рэдагаваць код]| Аб’ект Дзяржаўнага сьпісу гісторыка-культурных каштоўнасьцяў Рэспублікі Беларусь, шыфр 213Г000143 |