Павал Шарамет

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Павал Шарамет

Павал Шарамет (28 лістапада 1971, Менск — 20 ліпеня 2016, Кіеў) — беларускі журналіст, супрацоўнік Першага каналу расейскай тэлевізіі, адзін з арганізатараў вэбсайту «Беларускі партызан», аўтар (сумесна са Сьвятланай Калінкінай) кнігі «Случайный президент». Аўтар дакумэнтальных фільмаў «Чачэнскі дзёньнік», «Дзікае паляваньне», «1991 — апошні год імпэрыі», «Апошняя вышыня генэрала Лебедзя», «Карэйскі капкан», «Споведзь ката», «СНІД. Сьмерць з адкрытай датай».

Біяграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Нарадзіўся 28 лістапада 1971 году ў Менску. Скончыў тры курсы гістфаку БДУ. Затым паступіў на факультэт міжнародных адносінаў Беларускага эканамічнага ўнівэрсытэту. Дыплёмная праца — афшорны бізнэс. Вольна валодае ангельскай мовай.

У 1994—1995 гадох быў аўтарам і вядучым штотыднёвай аналітычнай праграмы «Праспэкт» на Беларускім тэлебачаньні. Атрымаў у 1995 годзе прэмію Беларускага ПЭН-цэнтру імя Алеся Адамовіча як найлепшы тэлевізійны журналіст Беларусі.

У жніўні 1995 — жніўні 1996 — галоўны рэдактар «Беларускай дзелавой газэты».

Зь верасьня 1996 — супрацоўнік тэлекампаніі ОРТ: кіраўнік Беларускага бюро ОРТ, шэф-рэдактар аддзелу карэспандэнцкай сеткі ОРТ, намесьнік дырэктара Дырэкцыі інфармацыйных праграм ОРТ. Зь ліпеня 1999 па сакавік 2000 быў вядучым аналітычнай праграмы «Время» ОРТ. У цяперашні час — кіраўнік аддзелу спэцыяльных праектаў Дырэкцыі дакумэнтальнага кіно расейскага Першага каналу.

У 1998 годзе атрымаў прэмію Міжнароднага камітэту абароны журналістаў за ўнёсак у разьвіцьцё свабоды слова.

Намінант прэміі ТЭФІ Акадэміі расейскай тэлевізіі як «найлепшы рэпартэр» 1999 году, фіналіст ТЭФІ-2001 у намінацыі «журналісцкае расьсьледаваньне» за фільм «Дзікае паляваньне».

У 2002 годзе атрымаў прэмію Парлямэнцкай асамблеі АБСЭ «За журналістыку і дэмакратыю».

Месца пахавання Паўла Шарамета на Паўночных могілках Менска

У 1998 годзе быў асуджаны беларускім судом на тэрмін два гады ўмоўна за рэпартаж зь беларуска-літоўскай мяжы.

З 2012 году пачаў весьці блог журналіста ў інтэрнэт-газэце «Українська правда». З 2015 году быў вядучым на ўкраінскай радыёстанцыі Радыё «Вести»(uk), спачатку па выходных у праграме «Шоу Павла Шеремета»[1], потым па буднях у праграме «Ранок Павла Шеремета»[2].

У апошнім сваім запісе ў блогу на сайце «Беларускі партызан» ад 17 ліпеня 2016 году Павал Шарамет адзначыў, што ў Кіеве пастаянна знаходзіцца ва ўкраінскамоўным асяродзьдзі і заклікаў беларусаў размаўляць на беларускай мове[3].

Забіты 20 ліпеня 2016 году ў Кіеве. У аўтамабілі, на якім ехаў Павал Шарамет, здэтанавала закладзеная бомба[4].

Пахаваны на Паўночных могілках у Менску.[5]

Быў жанаты, меў двух дзяцей.

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]