П'ер-Жазэф Прудон

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
П'ер-Жазэф Прудон
Portrait Pierre-Joseph Proudhon (cropped).jpg
Партрэт Прудона, зроблены Надарам (1862)
Партрэт Прудона, зроблены Надарам (1862)
Дата нараджэньня 15 студзеня 1809(1809-01-15)[1][2][3][4][5][6][7][8][9][10][11]
Месца нараджэньня Бэзансон[12][13][14][15]
Дата сьмерці 19 студзеня 1865(1865-01-19)[1][3][4][5][6][7][8][9][10][11] (56 гадоў)
Месца сьмерці Пасі, Парыж, Сэна[d], Францыя і Парыж, Францыя[12]
Месца пахаваньня могілкі Манпарнас
Грамадзянства Францыя[16][17][18]
Занятак эканаміст, сацыёляг, палітык, журналіст, філёзаф, пісьменьнік і друкар
Подпіс БСЭ1. Автограф. Автографы. 6.svg

П'ер-Жазэ́ф Прудо́н (па-француску: Pierre-Joseph Proudhon, 15 студзеня 1809 - 19 студзеня 1865) быў францускім сацыялістам, палітыкам, філёзафам, эканамістам і заснавальнікам мютюалістычнай філязофіі. Ён быў першым, хто абвясьціў сябе анархістам [19] [20], скарыстаючы гэты тэрмін, і шырока лічыцца адным з самых уплывовых тэарэтыкаў анархізму. Шмат хто лічыць Прудона «бацькам анархізму» [21]. Прудон стаў чальцом францускага парлямэнта пасьля рэвалюцыі 1848 году, пасьля чаго зваў сябе фэдэралістам [22]. Прудон апісаў свабоду, якую ён перасьледаваў, як «сінтэз камунізму і уласнасьці» [23]. Некаторыя лічаць яго мютюалізм часткай індывідуалістычнага анархізму [24], тым часам як іншыя лічаць яго часткай сацыяльнага анархізму [25] [26].

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ а б Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Бэрлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #118596780 // Gemeinsame Normdatei — 2012—2016.
  2. ^ Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr: плятформа адкрытых зьвестак — 2011.
  3. ^ а б Sycomore / Assemblée nationale
  4. ^ а б SNAC — 2010.
  5. ^ а б Find a Grave — 1995.
  6. ^ а б Энцыкляпэдыя Бракгаўза
  7. ^ а б Grove Art Online, Grove Dictionary of Art Online / J. TurnerOUP, 1998.
  8. ^ а б Gran Enciclopèdia CatalanaGrup Enciclopèdia Catalana, 1968.
  9. ^ а б GeneaStar
  10. ^ а б Roglo — 1997. — 8261991 экз.
  11. ^ а б Анталягічны праект філязофіі Індыяны
  12. ^ а б Прудон Пьер Жозеф // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969.
  13. ^ http://www.debate.org/reference/emma-goldman
  14. ^ http://www.debate.org/reference/peter-kropotkin
  15. ^ http://www.ingentaconnect.com/content/whp/ev/2011/00000020/00000001/art00008?crawler=true
  16. ^ http://www.theguardian.com/books/booksblog/2007/jan/08/week
  17. ^ http://www.britannica.com/EBchecked/topic/331018/Ferdinand-Lassalle
  18. ^ LIBRIS — 2018.
  19. ^ Merriman, John M. (2009). How a Bombing in Fin-de-Siècle Paris Ignited the Age of Modern Terror. New Haven: Yale University Press. p. 42. ISBN 9780300217933.
  20. ^ Leier, Mark (2006). Bakunin: The Creative Passion. New York: Seven Stories Press. p. 211. ISBN 9781583228944.
  21. ^ Guérin, Daniel (1989) [1970]. Anarchism: From Theory to Practice. New York: Monthly Review Press. ISBN 9780853451754.
  22. ^ Binkley, Robert C. (1963) [1935]. Realism and Nationalism 1852–1871. Read Books. p. 118.
  23. ^ Woodcock, George, ed. (1977). The Anarchist Reader. Hemel Hempstead: Harvester Press. p. 68. ISBN 9780391007093. "This third form of society, the synthesis of communism and property, I call liberty."
  24. ^ George Edward Rines, ed. (1918). Encyclopedia Americana. New York: Americana Corporation. p. 624. OCLC 7308909.
  25. ^ Knowles, Rob (Winter 2000). "Political Economy from Below: Communitarian Anarchism as a Neglected Discourse in Histories of Economic Thought". History of Economics Review. 31 (1): 30–47. doi:10.1080/10370196.2000.11733332
  26. ^ Bowen, James; Purkis, Jonathan (2004). Changing Anarchism: Anarchist Theory and Practice in a Global Age. Manchester University Press. p. 24. ISBN 9780719066948.

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg П'ер-Жазэф Прудонсховішча мультымэдыйных матэрыялаў