Нікаля Люі дэ Лякайль

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Нікаля Люі дэ Лякайль
Lacaille.jpg
Нарадзіўся 15 сакавіка 1713(1713-03-15)[1][2]
Руміньі, Ардэны
Памёр 21 сакавіка 1762(1762-03-21)[3][4][2] (49 гадоў)
Парыж, Каралеўства Францыя[3]
Навуковая сфэра Астраномія
Месца працы Парыская абсэрваторыя[5] і Парыскі ўнівэрсытэт
Альма-матэр Collège de Lisieux[d] і Collège de Navarre[d]
Вучні Антуан Лявуазье і François Laurent Lamandé[d]
Узнагароды і прэміі

Нікаля́ Люі́ дэ Ляка́йль (па-француску: Nicolas Louis de Lacaille; 28 сьнежня 1713 — 21 сакавіка 1762)[6] — францускі астраном.

Паводле ўласных назіраньняў Лякайль склаў каталёг прыкладна 10 000 зорак паўднёвага паўшар’я. Гэты каталёг, Coelum Australe Stelliferum, быў апублікаваны пасьля ягонай сьмерці, у 1763 годзе. Дзякуючы ягонай працы на небе зьявілася 14 новых сузор’яў,[7] а зацьменьні былі пралічаныя на 1800 гадоў наперад. Акрамя новых сузор’яў, Лякайль падзяліў пталемэеўскае сузор’е Карабель Арго на сучасныя сузор’ Ветразі, Карму і Кіль.[7]

У гонар Лякайля, за ягоны ўнёсак у дасьледваньне неба паўднёвага паўшар’я, будзе названы 60-сантымэтровы тэлескоп «La Caille Telescope» на востраве Рэюньён — самы вялікі тэлекскоп у Індыйскім акіяне.[8]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg Нікаля Люі дэ Лякайльсховішча мультымэдыйных матэрыялаў