Мішэль Легран

Мішэль Легран
па-француску: Michel Legrand
Дата нараджэньня	24 лютага 1932(1932-02-24)[…]
Месца нараджэньня	Парыж, Францыя
Дата сьмерці	26 студзеня 2019(2019-01-26)[…] (86 гадоў)
Месца сьмерці	Нёі-сюр-Сэн[d]
Прычына сьмерці	сэпсіс
Месца пахаваньня	Пэр-Ляшэз
Месца вучобы	Парыская вышэйшая нацыянальная кансэрваторыя музыкі і танку[d] (1949)
Занятак	дырыгент, кампазытар, актор, сьпявак, піяніст, аранжавальнік, джазмэн, сцэнарыст, кінакампазытар, кінарэжысэр, музыка
Навуковая сфэра	кампазыцыя[d], дырыгаваньне[d], піянінны выступ[d], музыка да фільму[d], музычная кампазыцыя[d] і music composition[d]
Сябра ў	Michel Legrand et son orchestre[d]
Жанры	джаз, інструмэнтальная музыка[d], вар’етэ[d], музыка да фільму[d] і лёгкая музыка[d]
Інструмэнты	фартэпіяна і голас
Лэйблы	Columbia Records[d], Philips Records[d], Bell Records[d], United Artists Records[d], RCA Records[d], Warner Records[d] і Mercury Records[d]
Бацька	Raymond Legrand[d]
Дзеці	Eugénie Angot[d]
Узнагароды	прэмія «Оскар» за найлепшую арыгінальную партытуру[d] (9 красавіка 1984) прэмія БАФТА за найлепшую музыку да фільму[d] (1972) Прэмія «Залаты глёбус» за найлепшую песьню[d] (24 лютага 1969)
Сайт	michellegrandofficial.com (анг.)
Мішэль Легран у Вікісховішчы

Мішэль Легран (па-француску: Michel Legrand; 24 лютага 1932, Парыж — 26 студзеня 2019, Парыж) — францускі кампазытар, піяніст, аранжыроўшчык, дырыгент, сьпявак.

Жыцьцяпіс

Скончыў Парыскую кансэрваторыю ў 1950 годзе (кляс Надзі Буланжэ). Працаваў акампаніятарам эстрадных сьпевакоў. Пачынаючы з альбому «I Love Paris» у 1954 годзе, Мішэль Легран запісаў больш чым сотню альбомаў з джазавай, папулярнай і клясычнай музыкай ды напісаў музыку да звыш 200 фільмаў.

Неаднаразова наведваў Беларусь, у тым ліку як старшыня журы міжнароднага фэстывалю «Славянскі Базар у Віцебску».

Творчасьць

Напісаў шэраг балетаў для трупы «Балет Парыжа», у тым ліку «Праклятыя красуні» (1955), «Валянціна» (1956). Пранікнёны лірызм уласьцівы яго музыцы да фільмаў «Шэрбурскія парасоны» (1963), «Дзяўчаты з Рашфору» (1967). Яго музыка вылучае таксама кінафільмы «НЕзвычайная Амэрыка», «Жанчына ёсьць жанчына», «Сем сьмяротных грахоў», «Ева», «Лета 42-га».

Прэміі і ўзнагароды

За найлепшую музыку да фільмаў ён тройчы атрымліваў прэмію «Оскар». У яго калекцыі ўзнагарод былі пяць прэміяў «Грэмі» і адзін «Залаты глёбус».

Літаратура

• Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: БелЭн, 1999. — Т. 9: Кулібін — Малаіта. — 560 с. — ISBN 985-11-0155-9

Вонкавыя спасылкі

• Ветракі нашай памяці — svaboda.org