Каралінскі замак

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Помнік абарончай архітэктуры
Каралінскі замак
Руіны Каралінскага замка. Н. Орда, 1875 г.
Руіны Каралінскага замка. Н. Орда, 1875 г.
Краіна Беларусь
Места Пінск
Заснавальнік Ян Караль Дольскі[d]
Дата заснаваньня XIV ст.
Commons-logo.svg Каралінскі замак на Вікісховішчы

Каралінскі замак — помнік гісторыі і абарончай архітэктуры ў Пінску. Знаходзіўся ў прадмесьці Караліне, на беразе ракі Піны. Існаваў у XVII—XVIII стагодзьдзях. Да нашага часу захаваўся падземны ход, якім можна выйсьці на бастыёны.

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Плян замка, 1846 г.

Вялікае Княства Літоўскае[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Мураваны замак, які меў як ваенную, так і рэпрэзэнтацыйную функцыю, збудаваў маршалак Ян Караль Дольскі, які ў 1690 годзе атрымаў ад Сойма зямлю каля Пінску, дзе неўзабаве паўстала прадмесьце Каралін.

Па сьмерці Яна Караля Дольскага замак перайшоў паводле спадчыны да князёў Вішнявецкіх. За часамі Вялікай Паўночнай вайны ў 1706 годзе замак зруйнавалі войскі швэдзкага караля Карла XII.

Пад уладай Расейскай імпэрыі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Па другім падзеле Рэчы Паспалітай (1793 год), калі Пінск апынуўся ў складзе Расейскай імпэрыі, працягвалася руйнаваньне замка. У 1868 годзе некалькі замалёвак руінаў замка зрабіў мастак Напалеон Орда.

Найноўшы час[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У 1936 годзе сэрыю здымкаў руінаў замкаў зрабіў польскі фатограф Генрык Паддэмбcкі.

Архітэктура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Збудаваны ў новаітальянскай фартыфікацыйнай сыстэме, быў прастакутным у пляне і меў памеры 76 на 38 на 46 на 76 мэтраў. Два паўднёвыя бастыёны выходзілі на раку Прыпяць і мелі невялікія памеры. Перад замкам ішоў роў шырынёй да 9 мэтраў з пад’ёмным мостам. На дзядзінцы стаяў палац уладальніка замка[1].

Галерэя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Гістарычная графіка[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Гістарычныя здымкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ ВКЛ. Энцыкл. Т. 2. — Менск, 2005. С. 47.

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]