Перайсьці да зьместу

Гольманты

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Гольманты
лац. Holmanty / Golmanty
Населены пункт
Краіна Беларусь
Вобласьць Гарадзенская
Раён Ашмянскі
Сельсавет Крайванцаўскі
Часавы пас
Каардынаты 54°20′48″ пн. ш. 25°35′28″ у. д.HGЯO
Насельніцтва
Колькасьць 19 чал. (2009)[1]
Лічбавыя ідэнтыфікатары
Тэлефонны код +375 1593
Нумарны знак 4
Гольманты на мапе Беларусі ±
Гольманты
Гольманты
Гольманты
Гольманты
Гольманты
Гольманты

Го́льманты[2] — вёска ў Беларусі, каля ракі Вержы. Уваходзяць у склад Крайванцаўскага сельсавету Ашмянскага раёну Гарадзенскай вобласьці. Знаходзяцца ў пагранічнай зоне[3].

Гайламунд, Гайлмунд, Гельмунд або Гальманд (Gailamunds, Geilmundus[4], Gelmund[5][6], Galmund[7][8], Galmand[9], Galmind[10]) і Монтыгель (Montigel[11]) — імёны германскага паходжаньня[12]. Іменная аснова -гайл- (-гал-, -гел-) (імёны ліцьвінаў Гельвіх, Відзігайла, Інгела; германскія імёны Geilwich, Widigail, Ingeila) паходзіць ад гоцкага і бургундзкага gails 'жвавы, свавольны, ганарысты'[13], а аснова -мунд- (-мунт-, -монт-) (імёны ліцьвінаў Монтгерд, Валімонт, Жыгімонт; германскія імёны Mundgerd, Walmont, Sigimunt) — ад германскага *mundô 'рука, абарона, крэўнасьць'[14] або гоцкага munds 'моц розуму, імкненьне', mundrs 'гарлівы, палкі'[15]. Такім парадкам, імя Галімонт азначае «жвавая гарлівасьць» (тое ж, што і імя Монтгайла)[16].

  • 1866 год — 45 чалавек[17]
  • 1999 год — 28 чалавек
  • 2009 год — 19 чалавек[1]
  1. 1 2 Колькасьць насельніцтва Беларусі на кастрычнік 2009 году
  2. ↑ Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Гродзенская вобласць: нарматыўны даведнік / І. А. Гапоненка і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2004. — 469 с. ISBN 985-458-098-9. (pdf) С. 103
  3. ↑ Пералік населеных пунктаў, разьмешчаных у пагранічнай зоне. Сайт пагранічнага камітэту
  4. ↑ Meyer-Lübke W. Romanische Namenstudien. I. Die altportugiesischen Personennamen germanischen Ursprungs // Sitzungsberichte der Philosophisch-Historischen Classe der Kaiserlichen Akademie der Wissenschaften. Bd. 149. — Wien, 1905. S. 71.
  5. ↑ Verdeutschungsbücher des Allgemeinen deutschen sprachvereins. — Berlin, 1900. S. 40.
  6. ↑ Searle W. G. Onomasticon anglo-saxonicum. — Cambrigde, 1897. P. 255.
  7. ↑ Searle W. G. Onomasticon anglo-saxonicum. — Cambrigde, 1897. P. 253.
  8. ↑ Knudsen G. Danmarks gamle personnavne. Bd. 1: Fornavne. — København, 1948. S. 335.
  9. ↑ Nielsen O. Olddanske personnavne. — Kjøbenhavn, 1883. S. 28.
  10. ↑ Knudsen G. Danmarks gamle personnavne. Bd. 2: Tilnavne. — København, 1964. S. 1265.
  11. ↑ Kapff R. Deutsche Vornamen: mit den von ihnen abstammenden Geschlechtsnamen sprachlich erläutert. — Nürtingen am Neckar, 1889. S. 64.
  12. ↑ Gamillscheg E. Romania Germanica. Bd. 3: Die Burgunder, Schlußwort. — Berlin und Leipzig, 1936. S. 119.
  13. ↑ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 17.
  14. ↑ Kremer D. Die Germanischen Personennamen in Katalonien // Estudis romànics. Nr. 14, 1972. S. 180.
  15. ↑ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 18.
  16. ↑ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 23.
  17. ↑ Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. Tom II: Derenek — Gżack. — Warszawa, 1881. S. 658.