Глюкі

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
«Глюкі»
Інфармацыя
Гады 19982009
Адкуль Магілёў, Беларусь
Мова беларуская
Жанр драбч-кор
Выдавец «БССР рэкардз», «Арзамас-16»
Зьвязаныя праекты Akute, «Сердце дурака»
Удзельнікі Аляксей Паронкін, Раман Жыгараў, Марына Грыбаноўская, Юры Дзьюд
Былыя ўдзельнікі Кірыла Падліпскі, Рыгор Грыбаноўскі

«Глю́кі» — колішні беларускі музычны рок-гурт з Магілёва. Граў у стылі, што самі музыкі звалі драбч-корам.

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Дакладная дата нараджэньня гурту невядомая. Першае згадваньне прыходзіцца на 1998 год. «Глюкамі» зваўся калектыў з трох чалавек, які выконваў на гітары й плястмасавых вёдрах, замяняючых рытм-сэкцыю, песьні ўласнага вершаскладаньня. Па меры росту музычнага майстэрства й набыцьці прыладаў, альтэрнатыўнае гучаньне неўзабаве зьмянілася на больш звыклы рок-н-рольны варыянт: дзьве гітары й бубны.[1] З гэтага часу трыё «Глюкі» (Аляксей «Лепа» Паронкінсьпеў, гітара; Кірыла «Кэш» Падліпскі — гітара; Раман «Ромэо» Жыгараў — бубны) пачало зьвяртаць на сябе пільную ўвагу суседзяў Лепы, на кватэры якога праходзілі рэпэтыцыі.

У 1999 годзе «Глюкі» пачынаюць рэпэтаваць на заводзе «Трансмаш». У гэты ж час у гурце зьяўляецца бубнач Рыгор «Грыф» Грыбаноўскі, а Рамэо бярэ ў рукі бас-гітару й досыць хутка асвойвае гэтую прыладу. Гурт упершыню спрабуе моцы на канцэртах мастацкай самадзейнасьці заводу «Тэхнапрыбор», пасьля чаго губляе рэпэтыцыйны пункт. Рэпэтыцыі на кватэры Лепы аднаўляюцца, але прагрэс ідзе досыць марудна.

У 2001 годзе нацягнутыя адносіны паміж Кэшам і Грыфам прыводзяць да зыходу першага. У гэты ж час Лепам, Грыфам і Ромам напісана мноства песень, якія вызначылі творчасьць калектыву на некалькі гадоў наперад. Праз год у гурце зьяўляецца Марына «Сэкс-пэтарда» Бучкова, якая прынесла з сабою незвычайнае гучаньне клявішных, а таксама дырэктар — Віталь Шум. З сакавіка 2002 году, пры падтрымцы «Цэнтру жывога року», гурт дае сэрыю выступаў у Магілёве. Увесну 2004 году па апытаньнях наведвальнікаў канцэртаў гурт заняў першае месца ў рэйтынгу папулярнасьці сярод магілёўскіх слухачоў. Тады ж у адной з студыяў Магілёву «Глюкі» прыступілі да запісу дэбютнага альбому, які быў прэзэнтаваны публіцы 9 сьнежня 2005 году ў магілёўскім клюбе «Joker».

У наступнае паўгодзьдзе «Глюкі» выступілі на «Рок-каранацыі-2006», адзначыліся на верхнім радку гіт-параду «Тузін Гітоў» зь песьняй «Ападкі», далі сэрыю канцэртаў у Магілёве і Менску. Увесну 2006 году ў Магілёве ўтвораны фан-клюб гурту. У 2007 годзе песьня «AntiEMO (Parquet)» з будучага альбому «Idyatyzm» трапіла ў гіт-парад «Тузін Гітоў» і стала найлепшай песьняй па выніках году.[2]

На фэстывалі «Басовішча»-2008 гурт атрымаў трэцяе месца сярод канкурсантаў. Па прыезьдзе, 23 ліпеня аб сыходзе з гурта паведамілі бубнач Юры Дзьюд, сьпявак Аляксей Паронкін і клявішніца Марына Грыбаноўская. Раман Жыгараў і Станіслаў Мытнік абяцалі скончыць працу над альбомам Idyatyzm. Гурт «Глюкі» ў звычайным складзе спыніў сваё існаваньне. Намаганьнямі прыхільнікаў у 2009 годзе выдадзены другі альбом гурта на лэйбле БМА, які заняў другое месца у сьпісе найлепшых альбомаў году на сайце experty.by і атрымаў перамогу ў намінацыі «Найлепшы беларускамоўны альбом» таго ж сайту[3], а таксама ўвайшоў у тройку найлепшых альбомаў году па вэрсіі інтэрнэт-парталу «Тузін Гітоў».[4]

Пасьля распаду «Глюкаў» Раман Жыгараў і Станіслаў Мытнік з бубначом Паўлам Емяльянавым з Nevma ўтварылі гурт Akute.

«Краіна»[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Галоўны гіт гурту — «Краіна» — быў напісаны каля 2000 году, але прэзэнтацыя песьні на сцэне адбылася толькі ў 2006 годзе. Першы студыйны варыянт песьні пазьней быў названы «Краіна 1.0». На сайт «Тузін Гітоў» песьня трапіла ўжо пасьля распаду гурту, у 2009 годзе, але ў апрацоўцы дзьвюх магілёўскіх гуртоў Mauzer і Green Che. Цяпер кампазыцыя значылася пад назвай «Краіна 2.0» і была зроблена ў стылі рэп з захаваньнем прыпеву першапачатковай вэрсіі.[5] Нечакана для цяпер ужо былых музыкаў гурту, «Краіна 2.0» адразу спадабалася наведвальнікам сайту і хутка пабіла рэкорд па колькасьці перамог у гіт-парадзе (папярэдні належыў «Зорачкам» «Ляпіса Трубяцкога»).[6] Урэшце ў фінальным «Мэгатуры» песьня стала галоўным гітом году.[7]

Дыскаграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Альбомы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Удзел у складанках[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Удзельнікі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Былыя ўдзельнікі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]