Герман Шыманюк

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку

Герман Шыманюк (Шыманюк-Парыш-Паплаўскі, псэўд. Скамарох; 1892 — ?) — кіраўнік беларускага антыпольскага руху на Гарадзеншчыне і Беласточчыне.

Да канца 1921 г. быў артыстам маскоўскага тэатру «Буф». Магчыма, агент АДПУ з 1921 г. У сьнежні 1921 г. вярнуўся у вёску Грабавец, узначальваў штаб Бельскага павету беларускіх партызанаў. Вясной 1922 г. разам зь Я. Грыцюком арганізаваў атрад у 15—24 чалавек, які зьдзейсьніў шэраг узброеных нападаў. 6 траўня 1922 г. польская паліцыя разьбіла лягер атраду Г. Шыманюка, але сам ён здолеў уцячы. Зь сярэдзіны 1922 г. Шыманюк у Літве, а з канца 1923 г. — у БССР. З 1926 г. — сябра КП(б)Б. Скончыў камуністычны ўнівэрсытэт Беларусі пры Цэнтральнай саўпартшколе ў Менску. З 1930 г. працаваў у Полацкім райгандлі. З 1933 г. - кіраўнік Магілёўскага заавэтрабфаку. У 1937 г. арыштаваны органамі НКВД. Далейшы лёс невядомы.