Высачанскі раён

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Высачанскі раён
Агульныя зьвесткі
Краіна Беларуская ССР
Адміністрацыйны цэнтар Высачаны
Час існаваньня 1924—1930
Commons-logo.svg   Дадатковыя мультымэдыйныя матэрыялы

Высача́нскі раёнадміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка Беларускай ССР. Існаваў у 1924—1930 гадах. Плошча 776 км², насельніцтва 32,3 тыс. чал., 420 населеных пунктаў (1925). Адміністрацыйны цэнтар — вёска Высачаны.

Утварыўся 17 ліпеня 1924 году ў складзе Віцебскай акругі. З 20 жніўня 1924 году падзяляўся на 10 сельсаветаў: Асінаўскі, Бабінавіцкі, Выдрэйскі, Высачанскі, Кабыльнікаўскі, Каралёўскі, Касьцяёўскі, Крынкаўскі, Старабабыльскі, Стасеўскі. Па скасаваньні (8 ліпеня 1931 году) тэрыторыя ўвайшла ў склад Лёзьненскага раёну[1].

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ ЭГБ. Т. 2. — Менск, 1994.

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]