Перайсьці да зьместу

Аляксандар Шагойка

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Аляксандар Шагойка
Пэрсанальная інфармацыя
Нарадзіўся 27 ліпеня 1980(1980-07-27)[1][2] (46 гадоў)
Рост 180 см
Вага 75 кг[3]
Пазыцыя абаронца
Клюбы
Гады Клюб Гульні (галы)¹
1999—2002 Белшына 88 (4)
2003—2007 Гомель 130 (2)
2008—2009 Крыўбас 29 (0)
2009—2010 Гомель 11 (0)
2010 → Белшына 6 (0)
2011—2015 Белшына 143 (2)
2016—2019 Іслач 98 (6)
Зборныя
1999—2001 Беларусь (да 21) 13 (0)
2006 Беларусь 2 (0)
Трэнэрскія клюбы
2025 МЛ Віцебск
2026—4 Дынама Менск

Аляксандар Шагойка (нар. 27 ліпеня 1980 году, Менск, БССР) — колішні беларускі футбаліст, абаронца. Сёньня працуе галоўным трэнэрам менскага «Дынама». У 2006 годзе правёў два матчы за нацыянальную зборную Беларусі. Шагойка зьяўляецца двухразовым чэмпіёнам Беларусі, атрымаўшы гэтае званьне разам зь «Белшынай» і «Гомлем». Уваходзіць у Клюб Сяргея Алейнікава для беларускіх футбалістаў, якія згулялі 500 і болей афіцыйных матчаў[4].

Кар’ера

[рэдагаваць | рэдагаваць код]

Клюбная

[рэдагаваць | рэдагаваць код]

Аляксандар зьяўляецца выхаванцам дзіцяча-юнацкай школы СДЮШАР-5 гораду Менску. Выступаў непрацяглы час за менскі «Рэал». У 1999 годзе перайшоў у бабруйскую «Белшыну», якая на той момант уваходзіла ў лік моцных клюбаў краіны. Разам з бабруйскім калектывам у 2001 годзе стаў чэмпіёнам Беларусі, таксама разам з камандай браў удзел у розыгрышу эўракубкаў. З 2003 году зьяўляўся гульцом футбольнага клюбу «Гомель», зь якім адразу стаў чэмпіёнам краіны. У лютым 2008 году перайшоў ва ўкраінскі «Крыўбас»[5], у складзе якога дэбютаваў 2 сакавіка 2008 году ў матчы супраць сімфэропальскай «Таўрыі» (1:1). З жніўня 2009 году зноўку вярнуўся ў «Гомель», падпісаўшы кантракт па схеме 1,5 + 0,5. Улетку 2010 году быў адданы ў арэнду свайму былому клюбу «Белшыне», у якім правёў шэсьць сустрэчаў і двойчы быў наказаны жоўтымі карткамі. Пасьля заканчэньня сэзону вярнуўся ў «Гомель», аднак ня здолеў дамовіцца з клюбам аб умовах новага кантракту, з-за чаго атрымаў статус вольнага агента[6]. Сэзон 2011 году пачаў у складзе бабруйскай каманды[7], акрамя таго гулец стаў капітанам каманды ў новым сэзоне.

У лютым 2016 году перайшоў у клюб «Іслач»[8]. У складзе прысталічнай каманды быў асноўным апорным паўабаронцам, паводле вынікаў сэзону быў прызнаны найлепшым гульцом каманды[9]. У студзені 2017 году цікавасьць да Шагойкі выказваў «Слуцак», аднак абаронца падоўжыў кантракт зь «Іслаччу»[10]. У сэзоне 2017 году заставаўся гульцом першай каманды, спачатку ў якасьці апорнага паўабаронцы, а пазьней пачаў гуляць у абароне. У студзені 2018 году падоўжыў пагадненьне з клюбам яшчэ на год[11]. Сэзон 2019 году пачынаў у стартавым складзе, але з жніўня часьцей пачаў заставацца на лаўцы запасных. У сьнежні 2019 году па заканчэньні кантракта пакінуў «Іслач»[12].

Міжнародная

[рэдагаваць | рэдагаваць код]

У 2006 годзе зьяўляючыся гульцом футбольнага клюбу «Гомель» правёў два матчы ў складзе нацыянальнай зборную Беларусі.

У якасьці трэнэра

[рэдагаваць | рэдагаваць код]

У лютым 2020 году завяршыў кар’еру і стаў трэнэрам у юнацкай (U-14) зборнай Беларусі[13]. Пазьней ачольваў таксама каманду 2005 году нарадэжньня ў Акадэміі АБФФ. У ліпені 2022 году ўвайшоў у трэнэрскі штаб асноўнай каманды «Іслачы»[14], дзе працаваў да сьнежня 2022 году[15].

У студзені 2023 году стаў трэнэрам у койданаўскім «Арсэнале». У ліпені 2023 году разам з усім трэнэрскім штабам пакінуў клюб[16]. У кастрычніку 2023 году пачаў працаваць у «Энэргетыку-БДУ»[17]. У студзені 2024 году разглядаўся як кандыдат на пасаду галоўнага трэнэра «Смаргоні»[18], аднак не дамовіўся з клюбам[19] і вярнуўся ў «Энэргетык-БДУ».

Перад пачаткам дэбютнага для віцебскага МЛ сэзону ў Найвышэйшай лізе Шагойка быў прызначаны галоўным трэнэрам каманды. Паводле вынікаў траўня 2025 году быў прызнаны Беларускай фэдэрацыяй футболу найлепшым трэнэрам месяца. На гэтым адрэзку сэзону ягоная каманда перамагла «Нёман» (1:0), «Славію» (2:0), БАТЭ (2:1) і «Менск» (2:1), замацаваўшыся на першым радку табліцы Найвышэйшай лігі. Пасьля трох паразаў запар у восеньскай частцы чэмпіянату Беларусі, быў адпраўлены ў адстаўку з сваёй пасады, але паводле некаторых зьвестках быў адхілены ад працы з камандай[20][21]. Віцебскі клюб у выніку стаў чэмпіёнам, але Шагойка нават не атрымаў залаты мэдаль, не зважаючы на тое, што ачольваў клюб большую частку сэзону[22]. На пачатку 2026 году быў зацьверджаны на пасадзе галоўнага трэнэра сталічнага «Дынама»[23].

У лістападзе 2023 году атрымаў трэнэрскую ліцэнзію катэгорыі A[24].

Дасягненьні

[рэдагаваць | рэдагаваць код]

Статыстыка

[рэдагаваць | рэдагаваць код]
КлюбСэзонЧэмпіянат
ДывізіёнМатчыГалы
Белшына2015Найвышэйшая ліга261
Іслач2016Найвышэйшая ліга256
2017Найвышэйшая ліга270
2018Найвышэйшая ліга270

Крыніцы

[рэдагаваць | рэдагаваць код]
  1. ↑ Aleksandr Shagojko // Transfermarkt (мн.) — 2000.
  2. ↑ Alyaksandr Shahoyka // FBref (анг.)
  3. ↑ https://teams.by/alexandr-shagoyko/player-355/
  4. ↑ Клуб Сергея Алейникова. Александр Первый (рас.)
  5. ↑ Шагойко подписал контракт с «Кривбассом». football.by
  6. ↑ «Гомель» предоставил Шагойко статус свободного агента. goals.by
  7. ↑ «Белшина» подписала контракт с Шагойко(недаступная спасылка). goals.by
  8. ↑ Александр Шагойко стал игроком «Ислочи» (рас.)
  9. ↑ "Ислочь" назвала Шагойко лучшим игроком сезона (рас.)
  10. ↑ Александр Шагойко продлил контракт с "Ислочью" (рас.)
  11. ↑ Шагойко продлил контракт с "Ислочью" (рас.)
  12. ↑ Шагойко покинул "Ислочь" (рас.)
  13. ↑ Шагойко завершил карьеру (рас.)
  14. ↑ Александр Шагойко стал ассистентом Артема Радькова в "Ислочи" (рас.)
  15. ↑ Горбунов, Павлюкович и Шагойко больше не будут работать в тренерском штабе "Ислочи" (рас.)
  16. ↑ Сергей Павлюкович и его помощники покидают "Арсенал". Команда лидирует в первой лиге (рас.)
  17. ↑ "Исчезновения" БАТЭ, болезни "Белшины", травмы "Энергетика" (рас.)
  18. ↑ "Сморгонь" провела тренировку под руководством Александра Шагойко (рас.)
  19. ↑ Александр Шагойко покинул "Сморгонь", ожидалось, что он возглавит клуб (рас.)
  20. ↑ Frolov, Alex (29.09.2025) Виктор Петрашко официально назначен исполняющим обязанности главного тренера «МЛ Витебск». Белорусский футбол.
  21. ↑ Frolov, Alex (29.09.2025) «Неоднозначное решение». Дмитрий Бага — об увольнении Шагойко. Белорусский футбол.
  22. ↑ Анатолий Байдачный: "Это маразм какой-то, что не наградили Шагойко" (рас.). Football.by (2025-12-25). Праверана 2026-01-05 г.
  23. ↑ Александр Шагойко возглавил столичное "Динамо" (рас.). Football.by (2026-01-03). Праверана 2026-01-05 г.
  24. ↑ Дипломы УЕФА категории "А" вручены 24 специалистам (рас.)

Вонкавыя спасылкі

[рэдагаваць | рэдагаваць код]
Атрымана з «https://be-tarask.wikipedia.org/w/index.php?title=Аляксандар_Шагойка&oldid=2649966»