Є

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Є
Є
Кірыліца
А Б В Г Ґ Д Ђ
Ѓ Е Ё Є Ж Ѕ З
И І Ї Й Ј К Л
Љ М Н Њ О П Р
С Т Ћ Ќ У Ў Ф
Х Ц Ч Џ Ш Щ Ъ
Ы Ь Э Ю Я
Архаічныя літары кірыліцы
Ҁ Ѻ
Ѹ Ѡ Ѽ Ѿ
Ѣ Ѥ Ѧ
Ѫ Ѩ Ѭ Ѯ
Ѱ Ѳ Ѵ Ѷ

Є, є (назва: э) — восьмы знак сучаснае ўкраінскае азбукі, ўжываецца таксама ў хантыйскай і царкоўнаславенскай азбуках; да сярэдзіны 19 стагодзьдзя ўваходзіла ў азбуку сэрбскае мовы.

Ранейшае напісаньне Є паходзіць зь кірыліцы й ужывалася ў пачатку словаў і пасьля галосных; адпавядае двазанку (Ѥ, ѥ), дзе была ў найстаражытнейшых помніках славенскага пісьменства. Такое адрозьненьне напісаньняў Е і Є было асабліва характэрным для ўкраінскай кніжнага пісьма. Адасабленьне напісаньня асобнага знаку для Є першым зьявілася ў сэрбскай (у сярэдзіне 18 стагодзьдзя) азбуцы, дзе выкарыстоўвалася да прававапісу Вука Караджыча сярэдзіны 19 стагодзьдзя; заменена спалучэньнем је.

Лічбавае значэньне[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У стараславенскай і царкоўнаславенскай мовах Є мае значэньне лічбы — 5.