Santa Maria

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
«Santa Maria»
Альбом «Старога Ольсы»
Выдадзены 2013
Жанр фольк
Храналёгія «Старога Ольсы»
Дрыгула
(2009)
Santa Maria
(2013)
Medieval Classic Rock
(2016)

«Santa Maria» — альбом гурта «Стары Ольса». Запісаны ў 2013 годзе.

У аздабленьні альбома выкарыстаныя: фрагмэнт малюнку «Мадона» (1416) італьянскага мастака Джэнтыле да Фабрыяна (Gentile da Fabriano, 1370–1427); фрагмэнт гравюры «Дудар» (1514) нямецкага мастака Альбрэхта Дурэра; мапа ВКЛ, складзеная ў 1655 годзе францускім гісторыкам і картографам Нікаля Сансонам (Nicolas Sanson, 1600–1667).

«Віленскі сшытак» (іншая назва «Віленская табулатура» ці «Tabulatura Vilnensis») — ананімны зборнік п’ес для сольнага (на лютні і аргане) і ансамблевага выкананьня. Быў складзены ў Вільні ў 1600 годзе, зьмяшчае рычэркары, такаты, разнастайныя танцы ўсходне- і заходнеэўрапейскага паходжаньня, апрацоўкі канцон і іншых вакальных твораў. Найбольш верагодным аўтарам Віленскага сшытка называюць Дыямэда Катона (Diomedes Cato, 1560 — пасьля 1619).

«Полацкі сшытак» — зборнік барочнай музыкі (навуковыя назвы «Астрамечаўскі рукапіс» ці «Рукапіс 127/56 Ягелонскай бібліятэкі», сучасная архіўная сыгнатура 10002). Пасьля вайны зь нямецкіх запасьнікаў у Польшчу трапіў беларускі ўніяцкі служэбнік, які ў 1956 годзе паступіў у Бібліятэку Ягелонскага ўнівэрсытэту (Кракаў). У вокладку гэтага служэбніка быў уклеены нотны рукапіс, які ў 1962 годзе знайшоў беларускі прафэсар Адам Мальдзіс. Дасьледваў рукапіс польскі музыказнаўца Ежы Голас. З таго часу Е. Голас фігуруе ў энцыкляпэдыях як афіцыйны адкрывальнік рукапісу. Зборнік быў складзены ў вёсцы Астрамечава на Берасьцейшчыне, але належаў полацкаму біскупу, таму атрымаў назву «Полацкі сшытак». У наш час творы з «Полацкага сшытку» трывала ўвайшлі ў партытуры польскіх і нават нямецкіх музыкаў.

Валянцін Бакфарк (Valentin Bakfark, 1506–1576) — лютніст і кампазытар вугорскага паходжаньня. Жывучы ў Вільні, стаў адным з самых славутых віртуозаў-лютністаў эпохі Рэнэсансу, стваральнікам прынцыпова новай тэхнікі ігры на інструмэнце, заснаванай на выкарыстаньні дасягненьняў вакальнай поліфаніі.

Войцех Длугарай (Wojciech Długoraj, 1557 — пасьля 1619) — кампазытар і лютніст-віртуоз, у 1583—1585 гадах лютніст караля Стэфана Баторыя. Вядомы сваімі лютневымі п’есамі (віланэламі, фантазіямі і танцамі). Творы В. Длугарая захаваліся ў рукапіснай «Табулатуры Длугарая», у табулатуры «Thesaurus harmonicus» (1603) і іншых нямецкіх выданьнях.

«Llibre Vermell de Montserrat» (у перакладзе з каталянскай «Чырвоная кніга кляштара Мансэрат») — рукапіс XIV ст., утрымлівае 10 сярэднявечных песьняў. Згодна з камэнтарам укладальніка, падабраныя песьні можна выконваць паломнікам, якія спыніліся ў манастыры і маюць жаданьне сьпяваць і танчыць. Адна з гэтых песьняў «Cuncti simus concanentes» («Засьпяваем разам»).

Альфонс X Мудры (1221—1284) — кароль Кастыліі і Леону, укладальнік і выдавец зборніку «Las Cantigas de Santa Maria». Вершы Альфонса Мудрага галоўным чынам прысьвечаны Дзеве Марыі.

Зьмест[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. «Ave Maria. Cuncti simus concanentes» (Llibre Vermell de Montserrat, XIV ст., пераклад: З. Сасноўскі)
  2. «Saltarello» (Дыямэд Катон)
  3. «Balkano» *
  4. «Nuovo» *
  5. «Ciupa» *
  6. «Eiusdem nationis» (Войцех Длугарай)
  7. «Pasterz» *
  8. «Sliczna kwiecie» *
  9. «Tryton»
  10. «Schöner deutscher dantz» (Валянцін Бакфарк)
  11. «Cantario» *
  12. «Totentanz». XIII ст.
  13. «Maci karaleva. Quen a omagen da virgin» (Альфонс X Мудры, XIII ст., пераклад: З. Сасноўскі)
* — са зборніку XVII ст. «Полацкі сшытак»

Удзельнікі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Запіс — Віталь Кулеўскі, Андрэй Апановіч
  • Студыя — Sunflowers
  • Мастэрынг — Анатоль Шаўцоў
  • Фота — Аляксандр «Tarantino» Ждановіч
  • Вёрстка вокладкі — Алесь Чумакоў

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]