Шчасьце трэба берагчы

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Шчасьце трэба берагчы
Счастье надо беречь
Рэжысэр Язэп Шульман
Сцэнарыст Андрэй Макаёнак
Кампазытар Дзьмітры Лукас, Ісак Любан
Апэратар Георгій Удавенкоў
Вытворчасьць Беларусьфільм
Дата выхаду 1958
Час 84 хвіліны
Краіна СССР
Мова расейская

«Шчасьце трэба берагчы» (па-расейску: Счастье надо беречь) — мастацкі фільм (мэлядрама), зьняты ў 1958 годзе на кінастудыі «Беларусьфільм» па матывах аповесьці Аляксея Кулакоўскага «Нявестка». Прэм’ера фільму адбылася 9 красавіка 1958 году ў Маскве і ў траўні 1958 году — у Менску.

Сюжэт[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Пасьля заканчэньня тэрміну вайсковай службы Віктар вярнуўся ў родную вёску. На агульным сходзе ён быў прызначаны брыгадзірам і з вялікім энтузіязмам стаў працаваць ў калгасе. Даніла, бацька Віктара, увесь час пакутуе з-за бруднай плёткі — нібыта бацькам Віктара зьяўляецца ня ён, а былы брыгадзір Шандыбовіч. Шандыбовіч таксама працуе ў калгасе, па-бацькоўску раіць Віктару, як кіраваць калгаснай гаспадаркай: як атрымоўваць прэміі за звышплянавы ўраджай, як змагацца з бюракратычнай валакітай, як спісваць нястачу сьвіньняў.

На Віктара зьвяртаюць увагу ўсе вясковыя дзяўчыны, а асабліва Кацярына. Але Віктар любіць Ларысу і яна адказвае яму ўзаемнасьцю. Неўзабаве маладыя гуляюць вясельле. З гэтага часу Ларыса стала дапамагаць мужу, які сутыкаўся з цяжкасьцямі працы брыгадзіра (пачаў піць на працы) і спакусамі (падчас уборкі лёну ўзяў амаль усіх коней, каб прывезьці лес для новай хаты).

Вольга, дачка Шандыбовіча, знайшла ў бацькі акт аб неправамерным сьпісаньні сьвіней і паказала яго Ларысе. Калі Шандыбовіч даведаўся, што дачка ідзе супраць яго, ён выгнаў яе з хаты. Дзеяньні Віктара абмяркоўвалі на сходзе актыву камсамолу, дзе Вольга і Ларыса выступілі з абвінавачваньнямі супраць яго. Сумленная і прынцыповая калгасьніца Ларыса не магла скрываць праўду пра махінацыі мужа. Вярнуўшыся дадому, Віктар стаў вінаваціць жонку, што тая пайшла супраць яго, бо магла і прамаўчаць. У запале гневу выпаліў бацьку, што ён не бацька яму. Даніла пайшоў з дому ў Забалоцьце да стрыечнай сястры, але ня змог дабрацца. Старога знайшлі на балоце і адвезлі ў Каменку ў медпункт. Калі ён даведаўся, што Ларыса цяжарная, адразу вырашыў ехаць дадому.

Віктар таксама пайшоў з дому. Праз нейкі час ён прыйшоў да старшыні калгасу з пакаяньнем. Старшыня параіў вяртацца дадому, стаць на калені перад бацькам і жонкай і прасіць у іх прабачэньня. Калі яны даруюць, то і ён даруе. Віктар цалкам парваў усе кантакты з Шандыбовічам і прыйшоў дадому прасіць ва ўсіх прабачэньня.

Акторы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]