Тыс (аўтамат)

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
«Тыс»
Автомат Тисс.jpg
Тып аўтамат
Краіна паходжаньня Сьцяг Расеі Расея
Гісторыя выкарыстаньня
Выкарыстаньне Краіны-эксплюатанты
Гісторыя вытворчасьці
Канструктар Валеры Целеш
Ю. В. Лебедзеў
Дата стварэньня пачатак 1990-х
Вытворца ЦКДБ СПЗ
Вытворчасьць 1993
Адзінак створана некалькі сотняў
Характарыстыкі
Вага 2,5 кґ (без набойніка)
Даўжыня 730/490 мм (з разгорнутым / згорнутым прыкладам)
Даўжыня ствала 200 мм

Патрон 9×39 мм (СП-5, СП-6)
Калібр 9 мм
Прынцып дзеяньня адвод парахавых газаў, паваротная засаўка
Хуткастрэльнасьць 800 стр/хв
Пачатковая
хуткасьць кулі:
270 м/с
Прыцэльная
далёкасьць
400 мм
Від боясілкаваньня скрынчаты сэктарны набойнік на 23 набояў
Прыцэл адкрыты

«Тыс» (па-расейску: ОЦ-12 «Тисс») — расейскі аўтамат, распрацаваны ў Тульскім Цэнтральным КБ спартовае й паляўнічае зброі (ЦКДБ СПЗ) на ґрунце АКС-74У. Ключавое адрозьненьне — ужываньне адмысловых дагукавых набояў 9×39 мм (СП-5 ды СП-6), што пацягнула за сабою зьмены ў рулі, надульнай прыладзе, ґабарытах люстэрка засаўкі ды набойніку. Прыцэл ды дульны тормаз-кампэнсатар таксама былі зьмененыя.

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Некалькі сотняў аўтаматаў былі перададзеныя сілавым структурам МУС, ад якіх была атрыманая станоўчая адзнака новае зброі: меншыя, ніж у АКС-74У, маса і скільнасьць куляў да рыкашэта, павялічаныя кучнасьць ды спыняльная дзея, лёгкасьць пры ўжываньні. Плянавалася, што вытворчасьць будзе наладжанае на Тульскім зброевым заводзе (ТЗЗ), аднак гэтага так і не адбылося. Найбольш папулярным стаў булпап-аўтамат «Граза», распрацаваны рок пасьля на ґрунце гэтага аўтамата.

Індэкс[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У большасьці крыніцаў пазначана, што аўтамат мае азначнік «ОЦ-11», аднак гэта азначнік рэвальвэра «Нікель»[1]. Также существует фотография автомата с маркировкой «ОЦ-12».[2]

Краіны-эксплюатанты[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Сьцяг Расеі Расея — нязначная частка аўтаматаў дагэтуль маюцца на ўзбраеньні шэрагу падразьдзелаў МУС Расеі.

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]