Перайсьці да зьместу

Сяргей Ражок

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Сяргей Ражок
Пэрсанальная інфармацыя
Нарадзіўся 25 красавіка 1985(1985-04-25)[1][2]
Памёр 23 студзеня 2024(2024-01-23)[4] (38 гадоў)
Рост 185 см
Вага 80 кг
Пазыцыя паўабаронца
Клюбы
Гады Клюб Гульні (галы)¹
2001—2004 Дынама-3 Кіеў[d] 36 (7)
2002—2005 Дынама-2 Кіеў[d] 57 (2)
2005 Гавэрла Ужгарад 10 (0)
2005 Таўрыя 1 (0)
2006 ЦСКА Кіеў[d] 32 (4)
2007 Харкаў[d] 7 (0)
2007 ЦСКА Кіеў[d] 17 (0)
2008—2010 Абалонь Кіеў[d] 55 (10)
2010—2011 Крыўбас 20 (0)
2011 Чарнаморац Адэса 1 (0)
2012—2013 Менск 51 (4)
2014 Зорка 14 (0)
2015—2016 Белшына 24 (8)
2016 Нёман Горадня 10 (0)
2017 Віцебск 8 (0)
2017 Гомель 13 (1)
2018 Смалявічы 22 (0)
2019—2022 Джуніярс Шпыцькы[d]
Зборныя
2000 Украіна (да 16)[d] 5 (0)
2001—2002 Украіна (да 17)[d] 3 (0)

Сяргей Ражок (па-ўкраінску: Сергій Рожок; нар. 25 красавіка 1985 году, Рэпкі[5], УССР — 24 студзеня 2024 году) — колішні ўкраінскі футбаліст, паўабаронца. Пасьля ўварваньня Расеі ва Ўкраіну быў жаўнерам украінскага войска. Загінуў падчас баявых дзеяў.

Займаўся ў футбольнай школе клюбу «Славуціч» з аднайменнага гораду, у 2000 годзе працягнуў навучаньне ў школе кіеўскага «Дынама».

З пачатку 2001 году пачаў прыцягвацца да гульняў трэцяй дынамаўскай каманды, а яшчэ праз год дэбютаваў у складзе другой каманды клюбу. Ня маючы пэрспэктываў прабіцца ў галоўную каманду «Дынама», увесну 2005 году далучыўся да сімфэропальскай «Таўрыі», у складзе якой правёў толькі адну гульню супраць днепрапятроўскага «Дняпра» 16 красавіка 2005 году, што сталася ягоным дэбютам у матчах элітнага дывізіёна чэмпіянату Ўкраіны. Зь ліпеня таго ж году выступаў за вужгарадзкі «Закарпацьце», у складзе якога таксама ня здолеў замацавацца й правёў толькі палову сэзону.

2006 год правёў у складзе прадстаўніка першай лігі кіеўскага ЦСКА. Другую палову сэзона 2006—2007 гадоў гуляў у вышэйшай лізе за футбольны клюб «Харкаў», пасьля чаго зноўку вярнуўся ў кіеўскі армейскі клюб. Увесну 2008 году правёў дзьве гульні ў складзе іншага першалігавага калектыву, то бок чарнігаўскай «Дзясны», пасьля чаго перад пачаткам сэзону 2008—2009 гадоў склаў дамову з клюбам «Абалонь». Адразу стаў гульцом асноўнага складу каманды й дапамог ёй вярнуцца ў элітны дывізіён ўкраінскага першынства. Менавіта ў «Абалоні» атрымаў вопыт стабільных выступленьняў у Прэм’ер-лізе, стаў віцэ-капітанам каманды.

На працягу зімовага перапынку чэмпіянату 2009—2010 гадоў галоўны трэнэр півавараў Юры Максімаў перайшоў у крывароскі «Крыўбас», а Ражок стаў адным з гульцоў, якіх трэнэр па заканчэньні сэзона запрасіў да свайго новага клюбу. Перайшоў 1 ліпеня 2010 году ў «Крыўбас» у якасьці вольнага агента, паколькі кантракт з кіеўскім клюбам скончыўся да таго часу. Кантракт з крыварожцами быў падпісаны на 3 гады[6].

21 чэрвеня 2011 году падпісаў кантракт з адэскім «Чарнаморцам», пагадненьне было разьлічана на 3 гады[7]. Аднак у 2012 стаў гульцом беларускага клюбу «Менск», дзе хутка стаў гульцом асноўнага складу. У складзе менскіх «мяшчанаў» выйграў Кубак Беларусі й дэбютаваў у эўракубках. Гуляў пераважна на пазыцыі цэнтральнага паўабаронцы. У сьнежні 2013 году пасьля заканчэньня кантракту, пакінуў менскі клюб[8].

У студзені 2014 году вярнуўся на радзіму, падпісаўшы кантракт з клюбам першай лігі кіраваградзкай «Зоркай»[9]. У 2015 годзе выступаў за бабруйскую «Белшыну»[10]. У ліпені 2016 году падпісаў кантракт з гарадзенскім «Нёманам»[11]. У сьнежні 2016 году перайшоў у клюб «Віцебск»[12]. У жніўні 2017 году падпісаў кантракт з клюбам «Гомель»[13]. У лютым 2018 году перайшоў у клюб «Смалявічы»[14].

КлюбСэзонЧэмпіянат
ДывізіёнМатчыГалы
Белшына2015Найвышэйшая ліга248
Нёман2016Найвышэйшая ліга100
Віцебск2017Найвышэйшая ліга80
Гомель131
Смалявічы2018Найвышэйшая ліга220

Вонкавыя спасылкі

[рэдагаваць | рэдагаваць код]