Сылескае ваяводзтва (1920—1939)

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Сылескае ваяводзтва
Województwo śląskie
POL województwo śląskie II RP COA.svg
Flag of Poland (1928–1980).svg
Сьцяг
Агульныя зьвесткі
Краіна Польшча
Статус ваяводзтва
Адміністрацыйны цэнтар Катавіцы
Найбуйнейшыя гарады Каралеўская Гута, Сьвентахавіцы, Бельска, Рыбнік, Цешын, Тарноўске-Гуры
Дата ўтварэньня 15 ліпеня 1920
Дата скасаваньня 1945
Афіцыйныя мовы польская, нямецкая
Насельніцтва (1931) 1 533 500 чалавек
Шчыльнасьць 299 чал./км²
Плошча 5122 км²
Месцазнаходжаньне Сылескага ваяводзтва
Poland Voivodeships adminstrative division 1930 Silesian Voivodeship.svg
Сылескае ваяводзтва на мапе
Мапа Сылескага ваяводзтва
Сылескае ваяводзтва, мапа
Код аўтам. нумароў ŚL
Commons-logo.svg   Дадатковыя мультымэдыйныя матэрыялы

Сылескае ваяводзтва (па-польску: Województwo śląskie) — адміністрацыйная адзінка міжваеннай Польскай Рэспублікі. Утворанае 15 ліпеня 1920 году.

Сылезкае ваяводзтва было адзінаю аўтаномнаю адзінкай у складзе міжваеннай Польшчы.

Геаграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Ваяводзтва знаходзілася ў заходняй Польшчы, межавала з Чэхаславаччынай і Нямеччынай і ваяводзтвамі Келецкім і Кракаўскім. Сядзіба ваяводзкае ўлады — Катавіцы.

Аўтаномія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Сылезыя атрымала аўтаномію ў выніку змаганьня Польшчы зь Нямеччынай за гэтыя землі. Да заканчэньня Першае сусьветнае вайны ў 1918 годзе тэрыторыя будучага ваяводзтва падзялялася між тэрыторыямі Прусіі ды Аўстра-Вугорскай імпэрыі, якім належалі цэнтар і поўнач ды Цешынскі рэгіён адпаведна; пруская частка складала правінцыю Сылезія, у той час як навакольле Цешыну ўваходзіла ў склад Сылезіі — адной з частак падначаленай Аўстра-Вугоршчыне Чэхіі. Польскі ўрад надаў аўтаномны статус Сылескаму ваяводзтву, каб прыцягнуць галасы жыхароў рэгіёну ў галасаваньні за дзяржаўную прыналежнасьць у сакавіку 1921 году. Сылескае ваяводзтва атрымлівала ўласны парлямэнт (Сылескі сойм) і ўласную казну. Адміністрацыя ваяводзтва падпарадкоўвалася ваяводзе, які быў вызначаны Варшавай, але на амаль усе рашэньні патрабаваў ён дазволу Ваяводзкай рады, у склад якой уваходзіў ён сам з сваім намесьнікам. Апошнімі чальцамі Рады былі людзі, якіх выбіраў Сылескі Сойм.

Адміністрацыйны падзел[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Ваяводзтва складалася з 3 гарадзкіх паветаў (Катавіцы, Каралеўская Гута[a], Бельска) і 8 земскіх паветаў: Бельскага (цэнтар: Бельска), Цешынскага (Цешын), Катавіцага, Люблінецкага, Пшчынскага, Рыбніцкага, Тарнагорскага і Сьвентахавіцкага паветаў. Паветы былі дадаткова падзеленыя на 25 гарадзкіх і 463 сельскія гміны.

Ваяводы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Заўвагі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Каралеўская Гута была ў 1934 г. перайменаваная ў Хожаў.