Рафал Корсак

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Рафаіл Корсак
Рафаіл Корсак
Рафаіл Корсак
POL COA Korsak I.svg
Катвіца

Катвіца
IV мітрапаліт Кіеўскі, Галіцкі і ўсяе Русі
1637 — 1640
ПапярэднікЯзэп Руцкі
НаступнікАнтон Сялява
Асабістыя зьвесткі
Імя пры нараджэньні Мікалай Корсак
Нарадзіўся каля 1601
каля Наваградку
Памёр 28 жніўня 1640
Рым
Пахаваны Рым
Род Корсакі
Дзейнасьць ксёндз
Вікіпэдыя мае артыкулы пра іншых асобаў з прозьвішчам Корсак.

Рафаі́л Ко́рсак, Рафа́л Корсак (сьвецкае імя Мікала́й; каля 1601 — 28 жніўня 1640, Рым) — царкоўны дзяяч Вялікага Княства Літоўскага, Рэчы Паспалітай, царкоўны гісторык і тэоляг. Протаархімандрыт Ордэна базылянаў сьвятога Язафата (з 1626), уніяцкі біскуп Пінскі і Тураўскі (1632—1637), мітрапаліт Кіеўскі, Галіцкі і ўсяе Русі (з 1637).

Біяграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Зь беларускага[1] шляхецкага роду Корсакаў гербу ўласнага («Катвіца зьмененая»). Нарадзіўся каля Наваградку, ягоныя бацькі спавядалі кальвінізм. У падлеткавым узросьце страціў бацькоў і знаходзіўся пад апекаю Язэпа Руцкага, маці якога паходзіла з роду Корсакаў.

Спачатку Язэп Руцкі аддаў яго для навучаньня ў калегіюм езуітаў у Замасьці, затым — у Нясьвіскі езуіцкі калегіюм, дзе Мікалай Корсак перайшоў у каталіцтва лацінскага абраду. Пазьней пад уплывам Кіеўскага мітрапаліта Язэпа Руцкага прыняў грэцкі абрад. Вучыўся ў Віленскай акадэміі.

У 1618 праходзіў філязофскія студыі ў папскім калегіюме ў Браўнзбэргу (Усходняя Прусія). У 1619—1621 працягваў навучаньне ў калегіюме езуітаў у Празе. Да 1620 уступіў у Ордэн базылянаў, прыняўшы манаскае імя Рафаіл, і быў высьвячаны на дыякана ў 1620. У 1621—1624 працягваў багаслоўскія студыі ў Грэцкім калегіюме сьвятога Атанасія ў Рыме. Пасьля завяршэньня багаслоўскіх студыяў у Грыгарыянскім калегіюме ў 1624 быў высьвячаны ў Рыме на сьвятара. Тады ж зьвярнуўся да Апостальскай Сталіцы з мэмарандумамі — у справе царкоўнай уніі на праваслаўным Усходзе, а таксама далучэньня ордэну кармялітаў да ўнійнай дзейнасьці.

У 1625—1637 архімандрыт Віленскага Траецкага, у 1631 Анупрэйскага (Амсьціслаўскае ваяводзтва), у 1632—1633 Кобрыньскага Спаскага, у 1637—1640 Жыдычынскага манастыроў. У 1626 прызначаны протаархімандрытам базылянскага ордэна і біскуапам-каад’ютарам мітрапаліта Язэпа Руцкага. 8 ліпеня 1626 атрымаў каралеўскую намінацыю на годнасьць біскупа, а ў 1631 — папскую булу з пацьверджаньнем права на ўспадкаваньне кіраўніцтва мітраполіяй[2]. У 1626—1632 біскуп Галіцкі, у 1632—1637 — біскуп Тураўскі і Пінскі.

У 1633 па даручэньні Кіеўскага мітрапаліта Язэпа Руцкага адправіўся ў Рым да папы рымскага Урбана VIII, каб адстойваць інтарэсы ўніі ва ўмовах абвастрэньня барацьбы з праваслаўем і непрыхільнага стаўленьня да Ўніяцкай царквы з боку сьвецкіх уладаў і рымска-каталіцкай герархіі Рэчы Паспалітай, а таксама з мэтай паскорыць працэс праслаўленьня Полацкага архібіскупа Язафата (Кунцэвіча). Пасьпяхова выканаўшы гэтую місію, увесну 1636 прыбыў у Варшаву зь лістамі з Апостальскай Сталіцы да караля і польскіх герархаў з рэкамэндацыямі перагледзець «Пункты заспакаеньня Русі», што былі выдадзеныя каралём і вялікім князем Уладзіславам Вазам і легалізоўвалі праваслаўную царкву ў Рэчы Паспалітай, і спрыяць дзейнасьці зьяднанай царквы.

У 1637 атрымаў прызначэньне мітрапалітам Кіеўскім і ўсяе Русі. Падтрымліваў курс караля і вялікага князя на прымірэньне ўніятаў з праваслаўнымі. У 1639—1640 гадах у трэці раз паехаў у Рым, дзе працягваў клапаціцца пра бэатыфікацыю Язафата Кунцэвіча і прасіў у папы рымскага Урбана VIII дазволу склікаць сумесны сабор праваслаўных і ўніятаў з мэтай стварэньня адзінага рускага патрыярхату ў Рэчы Паспалітай. У гэты час напісаў біяграфію Язэпа Вельяміна Руцкага, пераклаў творы Мялеція Сматрыцкага, заснаваў у Рыме сядзібу базылянаў зь Беларусі і Ўкраіны пры царкве сьвятых Сяргея й Бакха.

Памёр 28 жніўня 1640 у Рыме, пахавалі мітрапаліта ў царкве сьвятых Сяргея й Бакха.

Папярэднік
Язэп Руцкі
Протаархімандрыт Ордэна базылянаў сьвятога Язафата
1626—1640
Наступнік
Пахом Война-Аранскі
Папярэднік
Рыгор Ліс-Міхайловіч
Біскуп Пінскі і Тураўскі
1632—1637
Наступнік
Пахом Война-Аранскі
Папярэднік
Язэп Руцкі
Мітрапаліт Кіеўскі, Галіцкі і ўсяе Русі
1637—1640
Наступнік
Антон Сялява

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Сяргей Казуля. Корсак Рафаіл // ВКЛ. Энцыкл. Т. 2. — Менск, 2005. С. 649.
  2. ^ КОРСАК Рафаїл http://www.history.org.ua/?termin=Korsak_R

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg Рафал Корсаксховішча мультымэдыйных матэрыялаў