Падуя
| Падуя | |||||
| Населены пункт | |||||
 | |||||
| |||||
| Краіна | Італія | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| Рэгіён | Вэнэта | ||||
| Дата заснаваньня | 1183 да н. э. | ||||
| Геаграфія | |||||
| Плошча | 92,85 км² | ||||
| Тып клімату | вільготны субтрапічны клімат (Cfa)[d] | ||||
| Вышыня НУМ | 12 м | ||||
| Часавы пас | |||||
| Каардынаты | 45°25′ пн. ш. 11°52′ у. д.HGЯO | ||||
| Насельніцтва | |||||
| Колькасьць | 214 125 чал. (2011) | ||||
| Афіцыйная мова | італьянская мова і вэнэцкая мова[d] | ||||
| Этнахаронімы | padoan, padovani, paduà і paduana | ||||
| Лічбавыя ідэнтыфікатары | |||||
| Тэлефонны код | 049 | ||||
| Паштовы індэкс | 35100 | ||||
| Нумарны знак | PD | ||||
| Сайт | comune.padova.it | ||||
| Падуя на мапе Італіі   Падуя | |||||
Падуя (па-італьянску: Padova, па-лацінску: Patavium) — горад і муніцыпалітэт у Італіі, у рэгіёне Вэнэце, адміністрацыйны цэнтар аднайменнай правінцыі. Разьмешчаны на адлегласьці за 400 км на поўнач ад Рыму, 36 км на захад ад Вэнэцыі. Падуя вядома дзякуючы Падуанскаму ўнівэрсытэту, у якім працавалі Галілео Галілей, Андрэас Вэзаліюс, вучыўся Францыск Скарына. Батанічны сад Падуі працуе з 1545 году, зьяўляючыся такім чынам найстарэйшым у Эўропе. У горадзе ладзіцца штогадовы міжнародны кірмаш.
Гісторыя
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Згадваецца ў IV стагодзьдзя да н. э. пад назвай па-лацінску: Patavium Тытусам Лівіюсам. У 49 годзе да н. э. места атрымала правы рымскай муніцыпіі. У 601 годзе была разбурана лянгабардамі. З пачатку XII стагодзьдзя гарадзкая камуна. У XIII стагодзьдзі горад быў рамесьніцкім і гандлёвым цэнтрам. У 1318 годзе ў Падуі ўсталявалася сіньёрыя роду Карара, пазьней дэля Скала і Вісконці. У 1405—1797 гадох знаходзілася ў складзе Вэнэцыянскай рэспублікі. У XV—XVII стагодзьдзях Падуя — буйны культурны цэнтар. У 1813 годзе горад быў падпарадкаваны Габсбургамі. З 1866 году знаходзіўся ў складзе Італьянскага каралеўства.
Архітэктура
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Захаваліся рэшткі старажытнарымскіх грабніц, мастоў, амфітэатру і форума. Сярод архітэктурных помнікаў: паляцца дэля Раджонэ (1215—1306), базыліка Сант-Антоніё (1232, побач зь ёй конны помнік кандат’еру Гатамэляту, 1447—1453, скульптар Данатэльлё), Капэля дэль Арэна (Скравэньні; пачатак XIV стагодзьдзя, фрэскі Джота ды Бандонэ), Капэля Сан-Джорджа, Сабор Падуі.
Асобы
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- Арыга Бойта, італьянскі паэт і кампазытар
- Антоні Падуанскі, каталіцкі сьвяты
Гарады-сябры
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Літаратура
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: БелЭн, 2000. — Т. 11: Мугір — Паліклініка. — 560 с. — ISBN 985-11-0188-5
Вонкавыя спасылкі
[рэдагаваць | рэдагаваць код]
Падуя — сховішча мультымэдыйных матэрыялаў