Марыбор (футбольны клюб)

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Марыбор
NK Maribor.svg
Заснаваны 1960
Горад Марыбор, Славенія
Стадыён Людзкі вэрт
Умяшчальнасьць: 12 702
Галоўны трэнэр
Чэмпіянат Першая ліга
 · 2020—2021 2 месца
nkmaribor.com(слав.)

«Марыбор» (па-славенску: Maribor) — славенскі футбольны клюб з гораду Марыбору. Заснаваны ў 1960 годзе. Клюб ёсьць самым тытулаваным у Славеніі — 14-разовы чэмпіён Славеніі, 9-разовы ўладальнік Кубка Славеніі і 4-разовы ўладальнік Супэркубка Славеніі. Самым пасьпяховым пэрыядам для клюбу былі канец 1990-х гадоў і пачатак 2000-х, «Марыбор» значна пераўзыходзіў сваіх канкурэнтаў у айчынных першынствах. Пасьля сэзону 2008—2009 гадоў клюб вярнуў званьне чэмпіёну краіны. З 2011 году клюб дамогся, таксама, поспехаў і на эўрапейскім узроўні, некалькі разоў дасягаўшы групавыя раўнды Лігі чэмпіёнаў і Лігі Эўропы.

Галоўным супернікам клюбу ёсьць сталічная «Алімпія», матчы супраць якой носяць назву «Адвечнае дэрбі» (славен. Večni derbi). «Марыбор» мае даволі высокую фанацкую падтрымку, а таксама самую высокую сярэднюю наведвальнасьць у краіне. Хатні стадыён клюбу «Людзкі вэрт» здольны зьмясьціць 12 702 гледача. Першапачаткова ён быў пабудаваны ў 1952 годзе, але ў 1990-я і 2000-я гады быў праведзены шэраг асноўных рэканструкцыяў стадыёну, пасьля чаго ён атрымаў сучасны выгляд.

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

«Марыбор» гуляе ў 1961 годзе супраць «Ульяніку» ў плэй-оф да выхаду ў Другую лігу Югаславіі.

Футбольны клюб «Марыбор» быў заснаваны 12 сьнежня 1960 году[1] праз два месяцы пасьля расфармаваньня іншага марыборскага клюба «Бранік». На нарадзе кіраўніцтва зноў утворанага клюбу, прэзыдэнтам быў абраны Срэчка Корэн. Першы свой матч «Марыбор» правёў 5 лютага 1961 году супраць марыборскага клюбу «Ковінар» і атрымаў перамогу зь лікам 2:1. Два мячы ў гэтае гульні забіў Стэфан Толіч.

Не зважаючы на тое, што фіялетавы і белы абіраліся клюбнымі колерамі ад самага пачатку, каманда згуляла свой першы матч у зялёна-сіняй камбінацыі, бо іхная фіялетавыя майкі былі яшчэ не гатовыя да пачатку сустрэчы[2]. Клюб адразу ж атрымаў перамогу ў Славенскай рэспубліканскай лізе, якая прадстаўляла трэці ўзровень югаслаўскага футболу. Такім чынам «Марыбор» атрымаў права спаборнічаць у кваліфікацыі на выхад у Другой лігу Югаславіі[2].

Андрыя Пфландэр, які ўзначальваў каманду на той час, праз хваробу пакінуў яе перад стартам плэй-оф. У выніку «Марыбор» не атрымаў месца ў другой лізе[2]. На зьмену Пфландеру прыйшоў Уладзімер Сімуніч, які ў выніку празь шэсьць гадоў вывеў клюб у другую лігу[2]. «Марыбор» атрымаў перамогу ў першым двух раундах плэй-оф, а потым адолеў харвацкі «Ўльянік» па суме двух матчаў зь лікам 2:1[2].

Склад[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Актуальны на 10 лютага 2022 году
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
1 Сьцяг Славеніі Бр Ажбэ Юг 1992
2 Сьцяг Славеніі Аб Мірка Мутаўчыч 2001
6 Сьцяг Славеніі ПА Алекс Піхлер 1994
7 Сьцяг Славеніі ПА Рок Кронавэтэр 1986
8 Сьцяг Харватыі ПА Марка Алвір (ар. Вікторыя) 1994
9 Сьцяг Бразыліі Нап Маркус Таварэс (капітан) 1984
11 Сьцяг Славеніі Нап Даніел Штурм 1999
12 Сьцяг Славеніі Аб Грэгар Сікашак 1994
13 Сьцяг Славеніі Нап Рок Сірк 1993
14 Сьцяг Славеніі ПА Гал Горанак 2003
15 Сьцяг Славеніі ПА Ян Рэпас 1997
16 Сьцяг Славеніі ПА Аляж Анталін 2002
17 Сьцяг Сэрбіі Нап Джорджэ Іванавіч (ар. Шахцёр) 1995
20 Сьцяг Швэцыі Аб Макс Ўотсан 1996
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
22 Сьцяг Славеніі Аб Мартын Мілец (капітан) 1991
23 Сьцяг Чарнагорыі Аб Лука Ускакавіч 1996
24 Сьцяг Славеніі ПА Рок Махер 2001
29 Сьцяг Рэспублікі Конга ПА Антуан Макумбу 1998
30 Сьцяг Францыі Нап Малік Сэлюкі 2000
31 Сьцяг Сэрбіі Нап Стэван Нікаліч 2002
32 Сьцяг Славеніі Аб Неманья Мітравіч 1992
77 Сьцяг Славеніі Нап Жан Віпатнік 2002
81 Сьцяг Нідэрляндаў Бр Мэна Бэргсэн 1999
91 Сьцяг Сэрбіі Нап Огнен Мудрынскі (ар. Ягелёнія) 1991
99 Сьцяг Славеніі Нап Ніна Жугель 2000
Сьцяг Славеніі Аб Жыга Обрэхт 2002
Сьцяг Аргентыны Аб Ігнасьё Герыка 1998

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]