Лана Дэль Рэй
Лана Дэль Рэй | |
 | |
| Дата нараджэньня | 21 чэрвеня 1985[1][2] (40 гадоў) |
|---|---|
| Месца нараджэньня | |
| Месца вучобы | |
| Занятак | аўтарка-выканаўца, выканаўца-запісвальніца, сьпявачка, акторка, музыка, pop musician |
| Навуковая сфэра | кампазыцыя[d] |
| Псэўданімы | Lana Del Rey, May Jailer, Lizzy Grant, Lana Del Ray і Lana Rey Del Mar |
| Жанры | індэпэндэнт поп, барока-поп[d], трып-гоп, сэдкор[d], дрым-поп[d], інды-рок[4], slowcore[d], псыхадэлічны поп[d], рок-музыка і рытм-н-блюз[d] |
| Вакал | мэцца-сапрана[d][5] |
| Інструмэнты | голас[d][4] |
| Псэўданімы | Lana Del Rey, May Jailer, Lizzy Grant, Lana Del Ray і Lana Rey Del Mar |
| Лэйблы | Interscope Records[d] і Polydor[d] |
| Бацька | Robert England Grant, Jr.[d] |
| Маці | Patricia Ann Hill[d] |
| Сайт | lanadelrey.com (анг.) |
| Подпіс | 
|
Элі́забэт Ўу́лрыдж Грант (па-ангельску: Elizabeth Woolridge Grant), псэўданім Ла́на Дэль Рэй (анг. Lana Del Rey); нарадзілася 21 чэрвеня 1985 году) — амэрыканская сьпявачка і аўтарка песень. Ейная музыка вылучаецца прасякнутым трагічным рамансам, глямурам і мэлянхоліяй, якая зьмяшчае спасылкі як на сучасную поп-культуру, гэтак і на культуру ЗША 1950—1960-х гадоў[6]. Сьпявачка ёсьць ляўрэатам розных узнагародаў, у тым ліку мае на сваім рахунку дзьве прэміі Брыт, дзьве MTV Europe Music Awards і ўзнагароду «Спадарожнік»[7]. Часопіс Variety далучыў Дэль Рэй да сьпісу самых уплывовых выканаўцаў XXI стагодзьдзя[8][9].
Дэль Рэй гадавалася ў штаце Нью-Ёрку, але ў 2005 годзе пераехала ў горад Нью-Ёрк, дзеля прасоўваньня музычнай кар’еры. Пасьля ўдзелу ў шматлікіх праектах, толькі па выхадзе ў 2011 годзе дэбютнага студыйнага альбому сьпявачка прыцягнула да сябе ўвагу, дзякуючы самотніку «Video Games». У выніку Дэль Рэй склала дамову з кампаніям гуказапісу Polydor і Interscope[10]. Вялікім посьпехам адзначаўся выхад другога альбому «Born To Die» (2012), які ўтрымліваў гіт «Sumertime Sarness». Трэці альбом сьпявачкі «Ultraviolence» (2014) ўжо зьмяшчаў больш гітарных партыяў і ўпершыню дэбютаваў у амэрыканскім чарце Billboard 200. Ейны чацьверты і пяты альбомы «Honeymoon» (2015) і «Lust for Life» (2017) адзначыліся вяртаньнем да першапачатковага стылю Дэль Рэй, у той час як пасьпяховы шосты альбом «Norman Fucking Rockwell!» (2019) лічыцца альбомам стылю софт-рок[11]. Рэліз наступных двух альбомаў «Chemtrails over the Country Club» і «Blue Banisters» прыпаў на 2021 год.
Крыніцы
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- ↑ Hiatt B. 18 Things You Learn With Lana Del Rey (анг.) — 2014.
- ↑ Lana Del Rey // Чэхаславацкая кінабаза (чэс.) — 2001.
- ↑ Каталёг Нямецкай нацыянальнай бібліятэкі (ням.)
- 1 2 Montreux Jazz Festival Database
- ↑ (not translated to mul), (not translated to mul), (not translated to mul) YouTube (мн.) — 2005.
- ↑ Erlewine, Stephen Thomas. «Lana Del Rey | Biography & History». AllMusic.
- ↑ «Lana Del Rey». The Recording Academy.
- ↑ Earl, William (November 19, 2021). «Jack Harlow, Olivia Rodrigo, Lil Nas X, Lana Del Rey and More to Be Honored at Variety’s Hitmakers Event». Variety.
- ↑ Earl, William (December 4, 2021). «Lana Del Rey Gives Emotional Speech While Accepting Variety Hitmakers’ Decade Award: 'I’m Grateful for All the Criticism — I Get a Lot'». Variety.
- ↑ Harris, Paul (January 21, 2012). «Lana Del Rey: The strange story of the star who rewrote her past». The Guardian.
- ↑ Spanos, Brittany (July 31, 2019). «Lana Del Rey Announces 'Norman F-cking Rockwell' Release Date». Rolling Stone.