Ганна Янкута

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Ганна Янкута
Hanna Jankuta.jpg
Асабістыя зьвесткі
Нарадзілася 4 верасьня 1984(1984-09-04) (36 гадоў)
Горадня, БССР, СССР
Літаратурная дзейнасьць
Род дзейнасьці перакладніца
Мова беларуская мова

Га́нна Вале́р’еўна Янку́та (нар. 4 верасьня 1984, Гародня) — беларуская перакладчыца, пісьменьніца.

Жыцьцяпіс[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Закончыла філялягічны факультэт БДУ, абараніла магістэрскую дысэртацыю па творчасьці Айн Рэнд і кандыдацкую дысэртацыю. Кандыдат філялягічных навук. З 2008 году наведвае перакладчыцкую майстэрню пры Беларускім Калегіюме. Сябра рады інтэрнэт-часопіса «ПрайдзіСвет». З 2013 году сябра Саюза беларускіх пісьменьнікаў. Намесьнік старшыні Беларускага ПЭН-цэнтру (2013—2017).

Творчасьць[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Перакладае прозу і паэзію з ангельскай, польскай, нідэрляндзкай, афрыкаанс, скотс ды іншых моў. Адзін зь перакладчыкаў, рэдактараў і складальнікаў камеэтароў да тому выбраных твораў Эдгара По «Маска Чырвонае Сьмерці». Пераклала раманы Джэйн Остын «Пыха і перадузятасьць», К. Ісігура «Не адпускай мяне», аповесьць Ч. Дыкэнза «Калядная гісторыя», дэтэктыўную прозу А. Конан Дойла, Р. ван Гуліка, шэраг паэтычных твораў У. Шэксьпіру, У. Блэйка, Д. Кітса, Ф. Песоа, Б. Лесьмяна і інш.

У 2018 годзе пабачыла сьвет першая аўтарская кніга Янкуты «Кот Шпрот і таямніца атракцыёнаў». Гэта дзіцячая кніга пра ката, які вандруе па Менску. Паводле сюжэту кот Шпрот, які любіць уначы цішком зьбегчы з балькону і паблукаць па ваколіцах, знаёміцца з прывідамі, што жывуць пад вокнамі яго дома. Так пачынаюцца прыгоды ката і хлопчыка Алеся ў менскім Парку Чалюскінцаў, завязваецца іх сяброўства з суседзямі — прывідамі, вераб’ямі і мышамі. Героі кнігі ратуюць сяброў, якія трапілі ў загадкавую пастку, і вучацца разам спраўляцца зь нягодамі[1].

Узнагароды[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Ляўрэатка конкурсаў маладых літаратараў імя Карласа Шэрмана (2009) і Чэслава Мілаша (2011), арганізаваных Беларускім ПЭН-цэнтрам. Ляўрэатка прэміі часопіса “ПрайдзіСвет” у намінацыі “Публікацыя ў часопісе “ПрайдзіСвет” за 2009 год.

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Красавіцкае папаўненьне // Новы Час № 17 (289), 27 красавіка 2012. — С. 10.

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]