Алесандра Вольта

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Алесандра Вольта
па-італьянску: Alessandro Volta
Volta A.jpg
Нарадзіўся 18 лютага 1745(1745-02-18)[1][2][3][4]
Кома
Памёр 5 сакавіка 1827(1827-03-05)[1][3][4] (82 гады)
Кома
Навуковая сфэра фізыка, хімія,
фізыялёгія
Месца працы Павійскі ўніверсітэт[d]
Альма-матэр Калегія ордэну езуітаў
Вядомы як вынаходнік
Узнагароды і прэміі Мэдаль Коплі,
Ордэн Жалезнай Кароны,
Ордэн Ганаровага легіёну

Алеса́ндра Джузэ́пэ Анто́ніё Анастасі́ё Джэраля́ма Умбэ́рта Во́льта (па-італьянску: Alessandro Giuseppe Antonio Anastasio Gerolamo Umberto Volta; 18 лютага 1745, Кома, Мілянскае герцагства, Італія — 5 сакавіка 1827, Кома, Каралеўства Італія) — італьянскі фізык, хімік, фізыёляг і вынаходнік, адзін з заснавальнікаў вучэньня аб электрычнасьці; граф (1801). Чалец Нідэрляндзкай каралеўскай акадэміі навук, чалец Прускай акадэміі навук, замежны чалец Лёнданскага каралеўскага таварыства. Прафэсар Павійскага унівэрсытэта.

Вольта ўпершыню зьмясьціў пласьціны з цынку і медзі ў кісьлю, каб атрымаць бесьперапынны электрычны ток, стварыўшы першую ў сьвеце хімічную крыніцу току («Вольтаў слуп»). Імем Вольта названа адзінка вымярэньня электрычнага напружаньня — вольт.

У 1800 годзе пабудаваў хімічную батарэю: стала магчымым атрымліваць электрычнасьць з дапамогай хімічных рэакцыяў.

Астэроід «8208 Вольта» носіць яго імя.

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg Алесандра Вольтасховішча мультымэдыйных матэрыялаў

  1. ^ а б data.bnf.fr: плятформа адкрытых зьвестак — 2011.
  2. ^ Léonore databaseministère de la Culture.
  3. ^ а б Comité des travaux historiques et scientifiques — 1834.
  4. ^ а б SNAC