Ўотфард (футбольны клюб)

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Ўотфард
FC Watford.svg
Поўная назва Watford Football Club
Заснаваны 1881[1][2]
Горад Ўотфард, Ангельшчына
Стадыён Вікарыдж Роўд
Умяшчальнасьць: 17 477
Кіраўнік Джампаолё Поцца
Галоўны трэнэр Кляўдыё Раньеры
Чэмпіянат Прэм’ер-Ліга
 · 2020—2021 Футбольная ліга, 2 месца (падвышэньне)
Хатнія колеры
Выязныя колеры
http://www.watfordfc.com/

«Ўотфард» (па-ангельску: Watford) — ангельскі футбольны клюб з Ўотфарду, графства Гэртфардшыру. Заснаваны ў 1881 годзе пад назовам «Ўотфард Ровэрз». Пасьля перамогі ў чэмпіянаце Паўднёвай лігі сэзону 1914—1915 гадоў у 1920 годзе клюб далучыўся да складу Футбольнай лігі. За сваю гісторыю дружына праводзіла хатнія матчы на розных пляцоўках перш чым пераехаць «Вікарыдж Роўд» у 1922 годзе. Клюб мае даўняе суперніцтва з суседзямі з «Лутан Таўну». Найбольшага посьпеху «Ўотфард» дамогся ў пэрыяд з 1977 па 1987 гады, калі каманду ачольваў Грэм Тэйлар. За гэты час клюб з чацьвёртага дывізіёну падняўся ў эліту і нават у сэзоне 1983—1984 гадоў выступаў у Кубку УЭФА і нават дамогся выхаду ў фінал Кубка Ангельшчыны 1984 году. Пасьля гэтага пачаўся пэрыяд заняпаду, але ў новым стагодзьдзі клюб часам вяртаецца ў Прэм’ер-лігу. У 2019 годзе «Ўотфард» зноўку дасягнуў фіналу Кубка Ангельшчыны, але трываў паразу з буйным лікам 6:0 ад «Манчэстэр Сіці».

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Брамнік Скайлі Ўільямз стала выступаў у асноўным складзе клюбу з 1914 па 1926 гады.

Вытокі клюбу можна прасачыць з 1881 году, калі «Ўотфард Ровэрз» быў створаны Гэнры Гровэрам, аднім з абаронцаў клюбу[3]. Дружына першапачаткова складалася з гульцоў-аматараў, праводзіўшы хатнія гульні ў некалькіх месцах гораду. Упершыню клюб дэбютаваў у Кубку Ангельшчыны ў сэзоне 1886—1887 гадоў, а ў 1889 годзе «Ўотфард» упершыню здабыў кубак свайго роднага графства. У 1893 годзе клюб зьмяніў назву на «Ўэст-Гэртс», а ў 1896 годзе яны далучыліся да Паўднёвай футбольнай лігі. У пачатку сэзону 1897—1998 гадоў посьпехі «Ўэст-Гэртс» значна скараціліся, а колькасьць наведвальнікаў паменьшала да менш чым 200 гледачоў. Кіраўнікі клюбу пайшлі на сьмелы крок, ператварыўшы дружыну ў прафэсійную структуру. У 1898 годзе клюб аб’яднаны з «Ўотфард Сэнт-Мэры», у выніку чаго паўстаў сучасны клюб «Ўотфард». Пасьля вылету ў другі дывізіён Паўднёвай лігі ў 1903 годзе клюб прызначыў на пасаду трэнэра былога футбаліста зборнай Ангельшчыны і найлепшага бамбардзіра першага дывізіёну Джона Гудала. Ён прывёў «Ўотфард» да падвышэньня і ўтрымліваў каманду ў галоўным дывізіёне Паўднёвай лігі да свайго сыходу да 1910 году. Не зважаючы на фінансавія абмежаваньні, клюб дамогся перамогі ў лізе ў сэзоне 1914—1915 гадоў. Па вайне «Ўотфард» правёў яшчэ адзін сэзон у Паўднёвай лізе, пасьля чаго далучыўся да трэцяга дывізіёну Футбольнай лігі.

У 1921—1922 гадоў трэці ўзровень Футбольнай лігі складаўся з двух паралельных групаў з 22 клюбамі ў кожнай. Клюбы змагаліся як за пераход у другі дывізіён, гэтак і за барацьбу за ўтрыманьне лігавага статусу[4]. Існавала сыстэма перавыбараў, якая азначала, што дзьве ніжнія дружыны ў кожнай групе павінны былі падаць заяўку на перавыбраньне ў лігу[5]. «Ўотфорд» фінішаваў па-за межамі шасьцёрцы найлепшых клюбаў у кожным сэзоне паміж 1922 і 1934 гадамі.

Склад[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Актуальны на 6 верасьня 2021 году
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
1 Сьцяг Ангельшчыны Бр Бэн Фостэр 1983
2 Сьцяг Ангельшчыны Аб Джэрэмі Нгакія 2000
3 Сьцяг Ангельшчыны Аб Дэні Роўз 1990
4 Сьцяг Нігерыі ПА Агенэкара Этэба (ар. Сток Сіці) 1995
5 Сьцяг Нігерыі Аб Ўільям Троост-Эконг 1993
6 Сьцяг Марока ПА Імран Люза 1999
7 Сьцяг Нарвэгіі Нап Джошуа Кінг 1992
8 Сьцяг Ангельшчыны ПА Том Клевэрлі 1989
10 Сьцяг Бразыліі Нап Жуан Пэдру 2001
11 Сьцяг Марока Аб Адам Мазына 1994
12 Сьцяг Швэцыі ПА Кен Сэма 1993
15 Сьцяг Паўночнай Ірляндыі Аб Крэйг Каткэрт 1989
16 Сьцяг Ангельшчыны ПА Дэн Госьлінг 1990
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
17 Сьцяг Ангельшчыны Нап Эшлі Флэтчэр 1995
19 Сьцяг Францыі ПА Муса Сысако 1989
21 Сьцяг Гішпаніі Аб Кіка Фэмэнія 1991
23 Сьцяг Сэнэгалу Нап Ісмаіля Сар 1998
25 Сьцяг Нігерыі Нап Эмануэл Дэніс 1997
26 Сьцяг Аўстрыі Бр Даніель Бахман 1994
27 Сьцяг Бэльгіі Аб Крыстыян Кабасэле 1991
28 Сьцяг Турэччыны ПА Азан Туфан (ар. Фэнэрбахчэ) 1995
29 Сьцяг Калюмбіі Нап Куча Эрнандэс 1999
31 Сьцяг Чылі Аб Франсіска Сьеральта 1997
33 Сьцяг Славаччыны ПА Юрай Куцка (ар. Парма) 1987
34 Сьцяг Ангельшчыны Нап Квадва Баа 2003
35 Сьцяг Ірляндыі Бр Роб Эліёт 1986

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ (нявызначаны загаловак)ISBN 9780950960166
  2. ^ (нявызначаны загаловак)ISBN 9780952745815
  3. ^ «They shaped the club». Watford Football Club.
  4. ^ «How consistency and caution made Arsenal England's greatest team of the 20th century». The Independent.
  5. ^ «Fifth amendment». When Saturday Comes.

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]