Юры Тарыч

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Юры Тарыч
Полоцк. Памятник Юрию Таричу..jpg
Бюст Тарыча ў Полацку
Імя пры нараджэньні Юры Аляксееў
Дата нараджэньня 24 студзеня 1885
Месца нараджэньня Полацак, Расейская імпэрыя
Дата сьмерці 21 лютага 1967
Месца сьмерці Масква, СССР
Месца пахаваньня Ваганькаўскія могілкі[d]
Занятак рэжысэр, сцэнарыст
Гады дзейнасьці 19181967
Узнагароды
IMDb ID nm0850432

Юры Віктаравіч Тарыч, сапраўднае прозьвішча — Аляксееў (24 студзеня 1885, Полацак — 21 лютага 1967, Масква) — беларускі і савецкі кінарэжысэр і сцэнарыст.

Біяграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Навучаўся на юрыдычным факультэце Маскоўскага ўніверсітэту ў 19031905. За ўдзел у рэвалюцыйных хваляваньнях у Варшаве ў 1905 сасланы ў Табольскую губэрню. З 1907 працаваў акторам у Табольску, пасьля ў Чыце, Ліпецку, Тамбове, Вільні. З 1918 — у Маскве, актор і рэжысэр шэрагу тэатраў.

З 1923 у кінэматографе: спачатку кінасцэнарыст, пасьля і рэжысэр. Зь сярэдзіны 1920-х працаваў у Ленінградзе, у тым ліку на студыі «Белдзяржкіно» што месьцілася на той час тамака. Лічыцца алным з заснавальнікаў кінэматаграфіі Беларусі: у 1926 паставіў першы беларускі мастаці фільм «Лясная быль» (па аповесьці Чарота).

У гады Вялікай Айчыннай вайны ўдзельнічаў у стварэньні «Боевых киносборников», у 19431945 узначальваў кінастудыю «Монголкино». Пазьней працаваў на кінастудыях «Союздетфильм», «Беларусьфільм», з 1954 на Маскоўскай студыі навукова-папулярных фільмаў.

Заслужаны дзеяч мастацтваў РСФСР (1935). Узнагароджаны ордэнамі і мэдалямі.

Фільмаграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Сцэнарыст[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • 1924 Банда батьки Кныша
  • 1924 Враги
  • 1925 Волки
  • 1925 Первые огни
  • 1926 Крылья холопа
  • 1926 Булат-Батыр
  • 1926 Лясная быль
  • 1928 Свои и чужие
  • 1928 Хабу
  • 1929 До завтра
  • 1930 Ненависть (іншая назва — «Чёрная кровь»)
  • 1938 Одиннадцатое июля

Рэжысэр[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • 1925 Морока
  • 1925 Первые огни
  • 1926 Крылья холопа
  • 1926 Лясная быль
  • 1928 Свои и чужие
  • 1928 Капитанская дочка
  • 1929 До завтра
  • 1930 Ненависть (іншая назва — «Чёрная кровь»)
  • 1932 Беглецы
  • 1935 Путь корабля
  • 1938 Одиннадцатое июля
  • 1940 Небеса
  • 1942 Белорусские новеллы
  • 1942 Убийцы выходят на дорогу
  • 1945 Степные витязи

Ушанаваньне[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У Полацку ўсталяваны бюст Тарыча на пляцоўцы каля кінавідэацэнтру «Радзіма»[1].

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]