Юры Тарыч

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Юры Тарыч
Полоцк. Памятник Юрию Таричу..jpg
Бюст Тарыча ў Полацку
Імя пры нараджэньні Юры Аляксееў
Дата нараджэньня 24 студзеня 1885
Месца нараджэньня Полацак, Расейская імпэрыя
Дата сьмерці 21 лютага 1967
Месца сьмерці Масква, СССР
Месца пахаваньня Ваганькаўскія могілкі
Грамадзянства СССР
Занятак рэжысэр, сцэнарыст
Гады дзейнасьці 19181967
Узнагароды
IMDb ID nm0850432

Юры Віктаравіч Тарыч, сапраўднае прозьвішча — Аляксееў (24 студзеня 1885, Полацак — 21 лютага 1967, Масква) — беларускі і савецкі кінарэжысэр і сцэнарыст.

Біяграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Навучаўся на юрыдычным факультэце Маскоўскага ўніверсітэту ў 19031905. За ўдзел у рэвалюцыйных хваляваньнях у Варшаве ў 1905 сасланы ў Табольскую губэрню. З 1907 працаваў акторам у Табольску, пасьля ў Чыце, Ліпецку, Тамбове, Вільні. З 1918 — у Маскве, актор і рэжысэр шэрагу тэатраў.

З 1923 у кінэматографе: спачатку кінасцэнарыст, пасьля і рэжысэр. Зь сярэдзіны 1920-х працаваў у Ленінградзе, у тым ліку на студыі «Белдзяржкіно» што месьцілася на той час тамака. Лічыцца алным з заснавальнікаў кінэматаграфіі Беларусі: у 1926 паставіў першы беларускі мастаці фільм «Лясная быль» (па аповесьці Чарота).

У гады Вялікай Айчыннай вайны ўдзельнічаў у стварэньні «Боевых киносборников», у 19431945 узначальваў кінастудыю «Монголкино». Пазьней працаваў на кінастудыях «Союздетфильм», «Беларусьфільм», з 1954 на Маскоўскай студыі навукова-папулярных фільмаў.

Заслужаны дзеяч мастацтваў РСФСР (1935). Узнагароджаны ордэнамі і мэдалямі.

Фільмаграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Сцэнарыст[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • 1924 Банда батьки Кныша
  • 1924 Враги
  • 1925 Волки
  • 1925 Первые огни
  • 1926 Крылья холопа
  • 1926 Булат-Батыр
  • 1926 Лясная быль
  • 1928 Свои и чужие
  • 1928 Хабу
  • 1929 До завтра
  • 1930 Ненависть (іншая назва — «Чёрная кровь»)
  • 1938 Одиннадцатое июля

Рэжысэр[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • 1925 Морока
  • 1925 Первые огни
  • 1926 Крылья холопа
  • 1926 Лясная быль
  • 1928 Свои и чужие
  • 1928 Капитанская дочка
  • 1929 До завтра
  • 1930 Ненависть (іншая назва — «Чёрная кровь»)
  • 1932 Беглецы
  • 1935 Путь корабля
  • 1938 Одиннадцатое июля
  • 1940 Небеса
  • 1942 Белорусские новеллы
  • 1942 Убийцы выходят на дорогу
  • 1945 Степные витязи

Ушанаваньне[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У Полацку ўсталяваны бюст Тарыча на пляцоўцы каля кінавідэацэнтру «Радзіма»[1].

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]