Цымэрбуда

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Цымэрбуда
лац. Zimmerbude
рас. Светлый
Герб Цымэрбуды
Дата заснаваньня: 1640
Места з: 1955
Краіна: Расея
Суб’ект фэдэрацыі: Калінінградзкая вобласьць
Плошча:
  • 26 км²
Насельніцтва
колькасьць: 21 928 чал.
нацыянальны склад: расейцы — 80,5 %, беларусы — 12,1 %
Тэлефонны код: 40152
Паштовы індэкс: 238340
Геаграфічныя каардынаты: 54°41′0″ пн. ш. 20°8′0″ у. д. / 54.68333° пн. ш. 20.13333° у. д. / 54.68333; 20.13333Каардынаты: 54°41′0″ пн. ш. 20°8′0″ у. д. / 54.68333° пн. ш. 20.13333° у. д. / 54.68333; 20.13333
Цымэрбуда на мапе Расеі
Цымэрбуда
Цымэрбуда
Цымэрбуда
Галерэя здымкаў у Вікісховішчы
http://светлый.рф/

Цымэрбуда (ням. Cimmerbude[1]; афіцыйная расейская назва з 1946 году — Сьветлы, рас. Светлый) — места ў Расейскай Федэрацыі, на паўночным беразе Сьвежай затокі. Адміністрацыйны цэнтар Сьветлаўскае мескае акругі Калінінградзкае вобласьці. Знаходзіцца за 30 км на захад ад Караляўцу (Калінінграду).

Назва[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Назва паселішча ўтварылася ад спалучэньня двух нямецкіх словаў: zimmer 'пакой' і buda 'лава', то бок «хаціна».

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Упершыню ўпамінаецца ў 1640 годзе. Да 1944 году існавала як ціхая вёска на беразе затокі, дзе галоўнай дзейнасьцю жыхароў былі лоўля рыбы і рэлігійныя абрады. 1 красавіка 1901 году Цымэрбуда разам з суседнімі вёскамі Пайзэ й Нэплекен з 1500 жыхароў стварылі мескую царкоўную суполку і выкупілі маленькую царкву, якую два гады раней збудавала парафія Мэдэнава ў Цымэрбудзе як сваю філію.

У 1920-я гады ў Цымэрбудзе збудавалі школу, і ўжо ў пачатку Другое сусьветнае вайны паселішча было даволі актыўным, хоць і маленькім. Тут былі пякарня, карчма, крама, гатэль з назвай «Вальдшлосген», што тлумачыцца як «Лясная замкавая хата». Колькасьць насельніцтва даваеннай Цымэрбуды была 742 чалавекі.

Каля 1944—1945 гадоў паселішча захапілі войскі СССР, як і ўсе астатнія месты ў колішняй Усходняй Прусіі. У 1947 годзе вёсу перайменавілі ў Сьветлае, а ў 1955 годзе яна стала местам. Цяпер гэта прамысловы спадарожнік Караляўцу, дзе працуюць порт, рыбаапрацоўваючы цэнтар і суднавэрф.

Месты-сябры[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Палмайтис Л. Предложение по научной русификации исконных наименований перешедшей в состав России северной части бывшей Восточной Пруссии. — Европейский институт рассеянных этнических меньшинств, 2003. С. 47.
  2. ^ Маладзечна ўстанавіла партнёрскія адносіны з горадам Светлы Калінінградскай вобласці Расіі, Рэгіянальная газета