Хойнаў
| Хойнаў | |||||
| Населены пункт | |||||
Сярэднявечная вежа | |||||
| |||||
| Краіна | Польшча | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| Ваяводзтва | Ніжнесылескае | ||||
| Павет | Легніцкі | ||||
| Дата заснаваньня | XIV стагодзьдзе | ||||
| Места з | 1333 | ||||
| Кіраўніцтва і ўлада | |||||
| Бурмістар | Ян Сэркес | ||||
| Геаграфія | |||||
| Плошча | 5,32 км² | ||||
| Вышыня НУМ | 170 ± 1 м | ||||
| Часавы пас | |||||
| Каардынаты | 51°16′ пн. ш. 15°56′ у. д.HGЯO | ||||
| Насельніцтва | |||||
| Колькасьць | ▲ 14 367 чал. (2011)[1] | ||||
| Лічбавыя ідэнтыфікатары | |||||
| Тэлефонны код | +48 76 | ||||
| Паштовыя індэксы | 59-225 | ||||
| TERYT | 5020209011 | ||||
| Нумарны знак | DLE | ||||
| Сайт | chojnow.eu | ||||
| Хойнаў на мапе Польшчы Хойнаў | |||||
Хо́йнаў (па-польску: Chojnów), гіст. Га́йнаў (па-польску: Hajnów, па-нямецку: Haynau) — места і гміна ў Легніцкім павеце Ніжнесылескага ваяводзтва, на рацэ Скора. Найвялікашае па колькасьці насельніцтва места ў Легніцкім павеце і 27 — у ваяводзтве. Насельніцтва — 14 367 жыхароў (2011).
Геаграфія
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Хойнаў знаходзіцца ў цэнтральна-заходняй частцы Ніжнесылескага ваяводзтва, у заходняй частцы Легніцкага павету. Празь места ва ўсходнім кірунку працякае рака Скора і рака Млыноўка — у заходнім.
Хойнаў мае аўтамабільнае і чыгуначнае злучэньне з найбольшымі местамі Польшчы. За 5 км на поўдзень ад места знаходзіцца аўтастрада А4.
Места плошчаю 5,32 км²[2] займае 0,71% паверхні павету.
Мінуўшчына
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Паселішча зьявілася тут у XIII стагодзьдзі пад назваю Гайнаў. У 1333 року атрымала мескія правы і з тае пары пачало хутка разьвівацца.
Па наезьдзе гусітаў месца перажыла заняпад. Быў спалены амаль увесь цэнтар і замак, аднак княскія прывілеі дазволілі хутка вярнуць былую веліч. Найбольшага росквіту Хойнаў дасягнуў у XVI стагодзьдзі, аднак пад яго канец надышоў упадак, спрычынены як пажарамі, так і эпідэміяй зь вялікай колькасьцю ахвяраў (1613).
Пасьля Трыццацігадовай вайны 1618—1648 і чарговай эпідэміі насельніцтва амаль цалкам было зьнішчанае. Пасьля трох войнаў у 1740 року Хойнаў адышоў да Прусіі.
У сярэдзіне XIX стагодзьдзя адчыненая чыгунка, якая злучыла места з Баляслаўцам і Легніцай, што станоўча паўплывала на разьвіцьцё гаспадаркі, зьявіліся мэталюргічная, папяровая і скураная прамысловасьць, а таксама друкарня. У гэтую пару колькасьць насельніцтва вырасла ўдвая.
Напрыканцы II сусьветнай вайны Хойнаў апынуўся ў сфэры вайсковых дзеяньняў 1-га Ўкраінскага фронту Саветаў. 10 лютага 1945 52-я армія пад даводзтвам генэрала Кароцьева здабыла места; 60% яго было зруйнавана. Паводле вынікаў дамовы між дзяржавамі-пераможцамі места было перададзенае Польшчы. Нямецкае насельніцтва было пераселенае за Одру; места пэўны час называлася Гаевіцка, пасьля чаго была прынятая гістарычная форма Хойнаў.
Турыстычная інфармацыя
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- гістарычны цэнтар
- касьцёл парафіі Беззаганнага Зачацьця НПМ («малы касьцёл», 1909—1911)
- эвангельскі збор Панны Марыі, цяпер рыма-каталіцкі касьцёл сьвятых Пятра і Паўла («вялікі касьцёл», XIV, XV стагодзьдзі, 1659, 1857 рокі)
- замак Пястаў, цяпер Рэгіянальны музэй (другая палова XIII стагодзьдзя, XIV-XV стст., 1546 рок, канец XVIII ст., сяр. XX ст.)
- комплекс чыгуначнага вакзалу (1908)
- даўняя плябанія (XVIII, XIX стст.)
- комплекс цукроўні (1882, 1910-35)
Насельніцтва
[рэдагаваць | рэдагаваць код]| Колькасьць насельніцтва | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Рок | Колькасьць | Рок | Колькасьць | ||
| 1428 | 15 | 1788 | 2076 | ||
| 1633 | 500 | 1801 | 2314[3] | ||
| 1657 | 180 | 1890 | 8115 | ||
| 1742 | 400 | 2005 | 14 510 | ||
Ураджэнцы і жыхары
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- Горст Малер (нарадзіўся ў 1936) — нямецкі нэанацыст
- Георг Міхаэліс (1857—1936) — нямецкі канцлер
Крыніцы
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- ↑ Ludność. Stan i struktura w przekroju terytorialnym. Stan w dniu 31 III 2011.
- ↑ Portal Regionalny i Samorządowy REGIOset (пол.). regioset.pl. Праверана 14 верасьня 2010 г.
- ↑ Ryszard Gładkiewicz; Chojnów dawniej i dziś; 1992 — s.34
Літаратура
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- Henryk Szoka. Opowieści o Chojnowie. Legnica 1987.
- Dolnośląskie Towarzystwo Społeczno-Kulturalne, Towarzystwo Miłośników Chojnowa. Chojnów i okolice. Wrocław 1986.