Францускі ўнівэрсытэт грамадзянскай авіяцыі

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Францускі ўнівэрсытэт грамадзянскай авіяцыі
French Civil Aviation University
Адзін з будынкаў ENAC
Адзін з будынкаў ENAC
Лягатып
Лягатып
Дэвіз La référence aéronautique
Дэвіз па-беларуску Авіяцыйная даведка
Заснаваны 1949
Тып прыватны
Колькасьць студэнтаў 5 000
Месцазнаходжаньне
Горад Тулюза
Штат Верхняя Гарона
Краіна Францыя
Знаходзіцца ў складзе Аэркасьмічная даліна, фэдэральны ўнівэрсытэт Тулюзы—Паўднёвых-Пірэнэяў, Groupement des écoles d'aéronautique, Pégasus, кансорцыюм Купэрэн[1], Conférence des Grandes Écoles, Direction des Services de la navigation aérienne, Renater[2] і Institute of Space, its Applications and Technologies[d][3]
Вэб-сайт www.enac.fr

Францускі ўнівэрсытэт грамадзянскай авіяцыі (па-ангельску: French Civil Aviation University, ENAC) — унівэрсытэт і дасьледніцкі цэнтар, разьмешчаны ў Тулюзе (Францыя).

Заснаваны 28 жніўня 1949 г. Ягоныя мэты — забясьпечыць пачатковую падрыхтоўку і разьвіцьцё кіраўнікоў і ключавых удзельнікаў грамадзянскай авіяцыі. Яна зьяўляецца чальцом Conférence des grandes écoles, асацыяваным чальцом унівэрсытэту Тулюзы, чальцом групы канкурэнтаздольнасьці аэракасьмічнай даліны, групы авіяцыйных школ.

ENAC праводзіць некалькі навучальных курсаў у галіне грамадзянскай авіяцыі і, у прыватнасьці, скіраваных на дзейнасьць паветранага транспарту: авіякампаніі, аэрапорты, вытворцы абсталяваньня, авіяцыі і касьмічнага будаўніцтва, францускія і міжнародныя адміністрацыі і арганізацыі грамадзянскай авіяцыі. Школа прапануе каля 25 розных навучальных праграм, у тым ліку навучанне інжынэраў, дыспэтчараў паветранага руху, лётчыкаў авіякампаній, кіраўнікоў, старэйшых тэхнікаў і авіяцыйных інструктараў[4].

Са студзеня 2011 году ENAC зьяўляецца найбуйнейшым авіяцыйным унівэрсытэтам у Эўропе[5].

Факультэты (праграмы)[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Астраноміі
  • Аэранаўтыкі
  • Інжынэрнай справы
  • Інфармацыйных тэхналёгіяў
  • Мэнэджмэнту
  • Фізыкі

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]