Франс Галь

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Франс Галь
франц. France Gall
France Gall.png
Дата нараджэньня 9 кастрычніка 1947(1947-10-09)[1][2][3][4]
Месца нараджэньня XII акруга Парыжа[d], Парыж, Сэна[d], Францыя[3][5]
Дата сьмерці 7 студзеня 2018(2018-01-07)[6][4] (70 гадоў)
Месца сьмерці Нёі-сюр-Сэн[6]
Прычына сьмерці рак
Месца пахаваньня могілкі Манмартр[7]
Грамадзянства Францыя
Альма-матэр Lycée Paul-Valéry[d]
Занятак сьпявачка і гулец у покер
Псэўданімы France Gall
Жанры поп-музыка, дыска і yé-yé[d]
Інструмэнты голас
Псэўданімы France Gall
Лэйблы Warner Music Group, Universal Music France[d], Atlantic Records і Universal Music Group
Бацька Robert Gall[d]
Маці Cecile Berthier[d]
Дзеці Raphael Hamburger[d] і Pauline Hamburger[d][8]
Узнагароды

Франс Галь (па-француску: France Gall, сапр. імя Ізабэль Жэняўеў Мары Ан Галь, нар. 9 кастрычніка 1947, Парыж, Францыя — 7 студзеня 2018) — француская сьпявачка, пераможца конкурсу песьні Эўрабачаньне-1965.

Кар’ера[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Сваю кар’еру Франс Галь пачала ў 1963 годзе, калі быў выпушчаны яе сынгл «Ne sois pas si bête». Потым пачала супрацоўніцтва з францускім кампазытарам Сэржам Генсбурам, які быў аўтарам яе песень «N'écoute pas les idoles» і «Laisse tomber les filles». У 1965 годзе сьпявачка прымала ўдзел у Эўрабачаньні-1965 і зь песьняй Генсбура «Poupée de cire, poupée de son» перамагла на конкурсе. Аднак у 1966 годзе яе папулярнасьць упала пасьля выхаду сынгла «Les sucettes», у якім сьпявалася пра дзяўчынку, якая любіць лядзяшы. Гэта песьня, аўтарам якой зьяўляўся Генсбур, мела эратычны падтэкст. Франс Галь больш не працавала з Генсбурам і сканцэнтравалася на кар’еры ў Нямеччыне. У Францыі яна была ўжо ня так папуларна, пакуль не пазнаёмілася зь Мішэлем Бэржэ, кампазытарам і яе будучым мужам. Ён стаў аўтарам яе хітоў «Babacar», «Ella, elle l’a», «Évidemment» і іншых. Пасьля сьмерці мужа ў 1992 годзе, кар’ера Галь спынілася, аднак часам яна бывае на некаторых тэлеперадачах і артыкулы пра яе пэрыядычна зьяўляюцца ў францускіх газэтах і часопісах.

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]