Умар ібн аль-Хатаб

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Умар ібн аль-Хатаб
араб. عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ
2-гі халіф
Abu bakr2 (Umar).jpg
халіф
Папярэднік Абу Бакр
Наступнік Утман ібн Афан
Асабістыя зьвесткі
Нарадзіўся каля 581583, Мэка
Памёр 3 лістапада 644, Мэдына
Сужэнец Umm Kulthum bint Asim[d], Ум Кульсум бінт Алі[d] і Atiqa bint Zayd[d]
Бацька Хатаб ібн Нуфаі

Умар ібн аль-Хатаб з дома Адыеў (па-арабску: عمر ابن الخطاب‎; `Umar ibn al-Khattāb; паміж 581 і 583, Мэка — 3 лістапада 644, Мэдына) — другі мусульманскі прававерны халіф. Быў стваральнікам арабскай імпэрыі. За час яго праўленьня арабы заваявалі Палестыну, Сырыю, Міжрэчча, Заходні Іран, Эгіпет. Усталяваў законы, якія забясьпечылі адносна малалікім заваёўнікам асаблівы статус, заклаў асноўныя прынцыпы мусульманскага права, увёў ісламскі календар (637 год). Спачатку (да 6-га году ад Хіджры) быў заўзятым ворагам ісламу. Потым, блізка 615 (ці 616 году), паверыў у прарока пасьля чытаньня Карану, што яму дала яго сястра, і стаў яго руплівым і дзейным памагатым, магчыма нават кіраўніком. Некаторыя эўрапейскія гісторыкі сьцьвярджаюць, што сапраўдным заснавальнікам ісламу варта лічыць менавіта Ўмара, а не Мухамэда. Калі Мухамэд памёр і ісламу пагражала згуба, Умар дамогся, каб халіфам быў абраны не мэдынец Асман і не слабахарактарны зяць прарока Алі ібн Абу Таліб, а разумны Абу Бакр. Апошні, паміраючы, узяў з таварышаў клятву, што яго пераемнікам будзе Ўмар, хоць гэта было парушэньнем правоў Алі. Умар ібн аль-Хатаб быў забіты, у сваёй сталіцы Мэдыне, пэрсам Абу-Лулу Фірузам (хрысьціянскім рабом), за незадавальненьне скаргі на куфскага намесьніка (644 год). Імя забойцы лічыцца сьвятым у шыітаў.

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • ^ а б Encyclopædia Britannica