Сэніца (Славаччына)

Сэніца
	Сэніца
	Населены пункт
Сьцяг	Герб
Краіна	Славаччына
Край	Трнаўскі
Першыя згадкі	1217
Дата заснаваньня	1217
Геаграфія
Плошча	50,289635 км² (2024);
Вышыня НУМ	208 м
Часавы пас	UTC+1; UTC+2 (летні час);
Каардынаты	48°40′48″ пн. ш. 17°22′12″ у. д.HGЯO
Насельніцтва
Колькасьць	▼18 970 чал. (31 сьнежня 2025);
Лічбавыя ідэнтыфікатары
Тэлефонны код	034
Паштовы індэкс	905 01
Нумарны знак	SE
Сайт	senica.sk
	Сэніца на мапе Славаччыны Сэніца

Сэніца (па-славацку: Senica, па-нямецку: Senitz, па-вугорску: Szenice) — горад у раёне Сэніца Трнаўскага краю заходняй Славаччыны, разьмешчаны на рацэ Міява на поўначы Загорскай нізіны побач з Малымі Карпатамі.

Гісторыя

Першыя людзі зьявіліся ў ваколіцах гораду яшчэ ў часы палеаліту. У прыгарадзе Сэніцы — Чачове былі знойдзеныя сьляды стаянкі паляўнічых на мамантаў. У Сэніце-Кунаве знойдзена вялікая колькасьць працоўнае зброі часоў нэаліту. Акрамя таго ў Сэніцы знойдзены сьляды кельцкіх і раньнеславянскіх паселішчаў.

У XI стагодзьдзі Сэніца была ўключаная ў Галіцкі камітат Вугорскага каралеўства. Упершыню горад згадваецца ў 1256 годзе. З тых часоў належыў розным дваранскім родам. У XVII стагодзьдзі горад пацярпеў ад турэцкіх войнаў, антыгабсбурскіх паўстаньняў, рэфармацыі і контррэфармацыі. У 1746 годзе Сэніца стаў цэнтрам аднаго з раёнаў Нітранскага княства^[4].

З 1918 году ў складзе Чэхаславаччыны. Тут пачынаюць засноўвацца шматлікія прадпрыемствы, дзякуючы якім Сэніца становіцца прамысловым цэнтрам Паўночнага Загор'я.

Дэмаграфія

Паводле перапісу 2001 году колькасьць насельніцтва гораду налічвае 21 253 чалавекі. Нацыянальны склад: 96,40% — славакі, 1,56% — чэхі, 0,84% — цыгане і 0,14; — вугорцы^[5].

Рэлігійны склад: 47,28% — рыма-каталікі, 31,18% — людзі без прыналежнасьці да рэлігіі і 17,03% — лютэране^[5].