Стадолічы

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Стадолічы
Першыя згадкі: 1551
Вобласьць: Гомельская
Раён: Лельчыцкі
Сельсавет: Стадоліцкі
Вышыня: 148 м н. у. м.
Насельніцтва: 914 (2000)
Колькасьць двароў: 389
Тэлефонны код: +375 2356
Аўтамабільны код: 3
Геаграфічныя каардынаты: 51°43′49.1″ пн. ш. 28°29′35.4″ у. д. / 51.730306° пн. ш. 28.493167° у. д. / 51.730306; 28.493167Каардынаты: 51°43′49.1″ пн. ш. 28°29′35.4″ у. д. / 51.730306° пн. ш. 28.493167° у. д. / 51.730306; 28.493167
Стадолічы на мапе Беларусі
Стадолічы
Стадолічы
Стадолічы

Стадо́лічы[1]вёска ў Лельчыцкім раёне Гомельскай вобласьці, за 13 км на паўднёвы ўсход ад раённага цэнтру Лельчыцы, за 63 км ад чыгуначнай станцыі Ельск, на шашы Р128. Стадолічы ўваходзяць у склад і зьяўляюцца цэнтрам Стадоліцкага сельсавету, а таксама камунальнага сельскагаспадарчага прадпрыемства «Шлях Ільіча» і калгасу «Стадолічы».

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вядомы з 1551 году як сяло ў складзе Вялікага Княства Літоўскага. З 1793 году ў складзе Расейскай імпэрыі, сяло Буйнавіцкай воласьці Мазырскага павету Менскай губэрні.

3 20 жніўня 1924 году — цэнтар сельсавету.

У ліпені 1943 году нямецка-фашысцкія захопнікі спалілі ўсю вёску і загубілі 72 жыхароў.

Насельніцтва[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • 1778 год — 40 двароў
  • 1838 год — 200 жыхароў
  • 1886 год — 53 двары, 443 жыхары
  • 1913 год — 209 двароў, 966 жыхароў
  • 1917 год — 200 двароў, 1198 жыхароў
  • 1940 год — 340 двароў, 990 жыхароў
  • 1998 год — 358 двароў, 889 жыхароў
  • 2000 год — 389 двароў, 914 жыхароў

Інфраструктура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Лясьніцтва, мэханічныя майстэрні. Сярэдняя школа, Дом культуры, бібліятэка, дзіцячы сад, фэльчарска-акушэрскі пункт, аддзяленьне сувязі ашчаднага банку «Беларусбанк», 2 крамы.

Інфармацыя для турыстаў[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Страчаная спадчына[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Царква

Вядомыя выхадцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Радзіма беларускага навукоўца В. В. Шура.

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Гомельская вобласць: нарматыўны даведнік / Н. А. Багамольнікава і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2006. — 382 с. ISBN 985-458-131-4. (pdf)

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Памяць: Гіст.-дакум. хроніка Лельчыцкага р-на. — Менск: Паліграфафармленне, 2002. — 606 с.: іл. ISBN 985-6351-13-8.

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]