Перайсьці да зьместу

Русінскі альфабэт

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі

Русі́нскі альфабэ́т (учасна русі́нская абэцэ́да) — альфабэт русінскае мовы. У чатырох варыянтах русінскае мовы альфабэт ня ёсьць аднолькавым і адрозьніваецца колькасьцю й шэрагам літараў.

ЛітараНазоўIPA
А аа/a/
Б ббы/b/
В ввы/v/
Г ггы/ɦ/
Ґ ґґы/g/
Д дды/d/
Е ее/ɛ/
Є єє/jɛ/
Ё ё[1][2]ё/jɔ/
Ж жжы/ʐ/
З ззы/z/
І і[2]і/i/
Ї ї[1]ї/ji/
И ии/ɪ/
Ы ы[1]ы/ɨ/
Й ййы/j/
К ккы/k/
Л ллы/l/
М ммы/m/
ЛітараНазоўIPA
Н нны/n/
О оо/ɔ/
П ппы/p/
Р рры/r/
С ссы/s/
Т тты/t/
У уу/u/
Ф ффы/f/
Х ххы/x/
Ц ццы/ts/
Ч ччы/ʧ/
Ш шшы/ʂ/
Щ щщы/ʃʧ/
Ѣ ѣ[3]їть/ji/,/i/
Ю юю/ju/
Я яя/ja/
Ь ьірь
Ъ ъ[1]ір

Русінскі альфабэт ґрунтуецца на грамадзянцы, спрошчаным варыянце кірыліцы й звычайна мае 36 літараў ці менш. Лемкаўскі альфабэт адрозьніваецца ад прэшаўскага тым, што ня мае літараў Ё ды Ї. У ваяводзінскім альфабэце няма Ё, І, Ы ды Ъ; И ужываецца перад Ї. Адзінага кадыфікаванага падкарпацкага варыянту няма. Альфабэт новых падручнікаў для русінскіх народных школ указваецца ў падручніку Надзеі Пячоры Русинськый язык. Адрозьніваецца ад прэшаўскага альфабэту шэрагам літараў (мяккі й цьвёрды знакі стаяць перад Ю й Я). Апроч таго ў ім ужываюцца літары Î ды Ô, што за частку альфабэту не ўлічваюцца. Для запісу агубленага галоснага пярэдняга шэрагу (МФА [y]) звычайна ісьняць літару Ӱ[4][5][6].

Да 1945 року ў русінскім альфабэце існавалася літара кірыліцы Ѣ (яць), якая цяпер ужываецца толькі ў царкоўнаславянскім альфабэце.

  1. 1 2 3 4 Хібіць у ваяводзінскім варыянце
  2. 1 2 Хібіць у лемкоўскім варыянце
  3. Ужывалася да 1945 року
  4. Пячора 2013, с. 13
  5. Міхайла Алмашы, Ігар Керча, Васіль Молнар, Стэпан Паповіч Материнськый язык: писемниця русинського языка. — Мукачава: Общество им. Александра Духновича, 1999. — 98 с., с. 5
  6. Падзяк 2007, с. 79—80